Αυτό που λέμε αντικειμενικότητα είναι το κοινώς αποδεκτό. Ένας "τρελός" θα πει ότι η γη είναι ευθεία γραμμή. Αν και οι αποδείξεις για το αντίθετο είναι σε εμάς πειστικές, έχουν σαν αρχή και τέλος την δικιά μας υποκειμενική κρίση και αντίληψη. Ο "τρελός" τις θεωρεί μη πειστικές... Οπότε η αντίθετη άποψη όσο και αν αυτό φαίνεται σόφισμα υστερεί απλώς στον αριθμό των ανθρώπων που το δέχονται. Χρησιμοποιώ το ακραίο αυτό παράδειγμα γιατί αναφέρεται σε φαινόμενα των θετικών επιστημών τα οποία θεωρούνται απόλυτα. Αν θεωρείται σαν υποκειμενική η πραγματικότητα των φυσικών φαινομένων τότε τι μπορούμε να πούμε για άλλα ζητήματα όπως ηθική και νόμοι;
