...ένα κενό τόσο κενό που δν είχε τι να κάνει και πήγε στν κουζίνα να φάει κάτι, άνοιξε το ψυγείο είδε ότι δν υπάρχει τπτ μέσα που να μπορούσε να τν χορτάσει παρά μόνο μιά μπανάνα και ένα κομμάτι φέτα, είπε δν βαριέσαι τα πήρε και τα φαγε...
αφού τελείωσε, πεινασμένος ακόμα που ήταν αποφάσισε να πάει να αγοράσει κάτι για να χορτάσει πλήρως, πήγε στο υπνοδωμάτιο του άρπαξε βιαστηκά το σακάκι του να βρεί μήπως είχε κανα κέρμα..τπτ, παίρνει το παντελόνι του να δεί μήπως είχε τπτ εκεί..μόνο μια ψωροδεκάρα βρήκε που δν του φτανε ούτε για μια καραμελίτσα, άξιος της μοίρας του που ήτανε αποφασίζει να πάει για ύπνο, ψυθύριζοντας κάποιες βρισιές, ένιωθε πως ήθελε να ουρλιάξει με όλη τν ψυχή του, ήθελε να γλιτώσει απ'αυτον τν κλοιό μέσα στν οποίο είχε εγκλωβιστεί...
ξάπλωσε παίρνοντας το μαξιλάρι και μια τρύπια κουβέρτα απ'την αραχνιασμένη ντουλάπα που του χε δωρίσει ο σπιτονοικοκύρης του, αμέσως τν έπιασε ο ύπνος και άρχισε να βλέπει όνειρα...
αρχικά είδε τα άθλια παιδικά του χρόνια, έριξε ένα δάκρυ και συνέχισε βλέπωντας κάτι ευθείες, παράλληλες γραμμές που μετά γινόντουσαν καμπύλες και μεταμορφώνονταν σε κατι τερατώδη ανώμαλα σχήματα που σκιαγραφούσαν ανθρωπους του κοντινού του περίγυρου η καρδιά του άρχισε να χτυπά δυνατά, όταν ένα απο αυτά σκιαγράφησε τν κοπέλα του με τν οποία πρόκειτε να παντρευόταν με τόσο τερατώδη τρόπο, ξύπνησε πονώντας το στομάχι του, δν μπορούσε να κοιμηθεί άναψε ένα τσιγάρο και βγήκε στο παράθυρο, εκεί αντίκρυσε μια σκιά να του χτυπάει τν πόρτα, έτρεξε να ανοίξει...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
