Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το Κίτρινο Ποτάμι.
Κι ύστερα, να γιατρέ, την πάσα αυγή
την πάσα αυγή, γιατρέ, με τα χαράματα
πάντα η καρδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται
Κι ύστερα να, σαν οι φυλακισμένοι γέρνουν στον ύπνο
και σβήνουν στο νοσοκομείο τα τελευταί α βήματα,
τραβάει ολόισια, γιατρέ, η καρδιά μου
τραβάει, γιατρέ, στην Ινσταμπούλ, σʼ ένα παλιό ξύλινο σπίτι.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.