Μία λέξη ένα τραγούδι

Δεν με κρατάει τίποτα κι είν ανοικτός ο δρόμος
όταν πονάει η καρδιά
κάβους πελάγη και βουνά
δεν λογαριάζει ο πόνος



φως
 
Κι είν’ ένα φως μες το σκοτάδι που σου ταιριάζει να φοράς,
γιατί αλλιώς σε φανερώνει κι αλλιώς σε κάνει να κοιτάς,
σαν μ’ αγαπάς.



Βυθός
 
Εγώ σε ευχαριστώ που κολυμπάω στο βυθό σου σαν κύμα φτάνω στο λαιμό σου.
Εγώ σε ευχαριστώ κι ας πνίγω για το καλό σου


Ξέχασα
 
Κόκκινα χείλη φίλησα και με τον ήλιο μίλησα το δρόμο μου τον έχασα και να γυρίσω ξέχασα


Συγχωρω
 
Μέσα στη βουή του δρόμου
ήταν να βρω το όνειρό μου
να το βρω και να το χάσω
και ούτε πια που θα το φτάσω


Αναστασία
 
Στο όνομά σου Αναστασία,
κρεμασμένα λες χίλια τάματα,
σαν πανάρχαιο φως
μες τη νύχτα με τα κλάματα...
Τελικά η ζωή τρία γράμματα.


Τανγκό
 
Τρέμει η φωνή μου χάνεται,
χάνω τα λόγια χάνομαι
Σώσε με καρδιά μου, πριν σβηστεί η φωτιά μου


πλοια
 
τα πλοία των ερώτων μας μου δείχνουν που πεθαίνουν και τριγυρνούν στην πλώρη τους νεράιδες και σειρήνες


καρδιά
 

Με τι καρδιά να σ' αποχωριστώ αντίο να σου πώ και να ξεχάσω αφου εσύ είσαι η ίδια μου η ζωή δεν έχω τίποτα στο κόσμο αν σε χάσω
Με τι καρδια για τελευταία μου φορα να σ΄αγκαλιάσω

Παράπονο
 
Βαριά βραχιόλια οι λύπες
πως μ' αγαπάς δεν είπες.
Το 'χω παράπονο, μάνα μου,
στόμα μου κι ας πέθαινε το σώμα μου.


Εφυγες
 
Έφυγες νωρίς, ούτε που πρόλαβα ν' αρχίσω
έφυγες νωρίς, μα είχα κι άλλα να σου πω
λόγια μυστικά, την άλλη όψη σου ν' αγγίξω
λόγια μαγικά από έναν κόσμο μου κρυφό
έφυγες νωρίς, κομματιασμένες υποσχέσεις
έφυγες νωρίς, χειρονομίες βιαστικές
έκλεισες σιγά την πόρτα μήπως με πονέσεις




χειμώνας
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top