Πιστεύεις στην αναγκαιότητα των ορίων και του μέτρου στη ζωή σου;
Ναι, πιστεύω στο μέτρο και στα όρια, υπό όρους.
Τι εννοώ:
Να μην μετατραπεί η επίτευξη αρμονίας και πειθαρχίας που επιτυγχάνεται με το όριο και το μέτρο, σε ένα αέναο κυνήγι μαγισσών, και κατα συνέπεια οδηγηθούμε σε μια κατάσταση απουσίας ελεύθερης βούλησης.
Η απόλυτη ελευθερία και το απόλυτο μέτρο είναι δυο βίαια και αντίστροφα χαοτικές κινήσεις όταν η ισορροπία βρίσκεται στη μέση, δηλαδή σε ένα μέτρο με ελευθερίες και σε ελευθερίες με κάποια όρια.
Δυστυχώς όλο αυτό το σύστημα, όποια απάντηση κι από τις δυο διαλέξει κανείς, είναι στρεβλό λόγω της ιδιαιτερότητας εως και ιδιοτροπίας της ανθρώπινης φύσης να ρέπει προς την λατρεία του ορίου όταν ιεραρχικά ο εκπορεύων τη βούληση βρίσκεται ψηλά, και να ρέπει προς την λατρεία της ελευθερίας όταν ιεραρχικά ο εκπορεύων τη βούληση βρίσκεται σε μια βασική ατροφία στη χαμηλότερη λούμπεν στοιβάδα της πυραμίδας.
Γι αυτό άλλωστε και τις δέκα εντολές τις έδωσε ο Θεος στους ανθρώπους δι αντιπροσώπου, και όχι οι άνθρωποι απευθείας στο Θεο, που παραδοσιακα τον αψηφούσαν (βλ. Βαβέλ).
Ομοίως και σήμερα, σε μια ελληνική ιδιωτική μικρή επιχείρηση, μπαίνει ο πελάτης και λέει στον ιδιοκτήτη "Γιατί το έχετε αυτό 5.43 Ευρώ; Στο Ίντερνετ το βρίσκω 3.47 Ευρώ" και δεν μπορείς να του πεις να πάει να γαμηθεί, γιατί τρως απο αυτόν, έχεις μικρή ισχύ και αυτός απαιτεί μεγάλη ελευθερία ως αυθάδες λούμπεν στοιχείο πολιτισμικά και μορφωτικά. Ενω αντιθέτως εαν μπεις σε μια μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ, δεν μπορείς να δεις τον ιδιοκτήτη κατάφατσα και να του πουλήσεις ιστορία. Θα βρεις τη μπάρα στο ταμείο, τον ταμία υπάλληλο, κι αμα κάνεις και τσαμπουκά, τον σεκιουριτά. Ο ισχυρός έχει βάλει τα όρια και το μέτρο και κάθεται στη γραφειάρα του και δεν τον ενοχλεί κανείς.
Και άλλα πολλά παραδείγματα, σε φιλίες, σχέσεις, συγγένειες, θα νυχτώσουμε εαν τα πιάσω ένα ένα.
Ιδια ερώτηση:
Πιστεύεις στην αναγκαιότητα των ορίων και του μέτρου στη ζωή σου;