Βρες τον στίχο

Μόνη ξανά δε θα σ' αφήσω
να μη μ' αφήσεις μόνο ποτέ
τίποτα πια στην τύχη, τίποτα
μόνη ξανά δε θα σ' αφήσω
να μη μ' αφήσεις μόνο ποτέ
 
Δε θέλω τίποτα γεμίσαμε σκουριά βαριά τ' ανείπωτα
τα λόγια πιο βαριά
κι εκεί που λέω ζήσε την πόρτα πίσω κλείσε
δεν θέλω τίποτα που μέσα να μην είσαι.
 
Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα 'πες με το πρώτο σου το γάλα
μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς
 
Άμα δεις τα παιδιά πες ένα γεια
γιατί ο κόσμος δεν ήταν για μένα.
Ήταν πόρτες κλειστές και δικαστές
ήταν κρύο βροχή, μια σκληρή εποχή
που κανείς τους δεν είχε ψυχή...
 
Λάθος εποχή
ήταν να βρεθούμε,
λάθος εποχή
είν’ αυτή που ζούμε,
τι να πω εγώ,
τι να πεις κι εσύ
 
Στης Βαβυλώνας τη γη με ράσο αντί γι' ακόντιο
κινά ένας φίλος για ταξίδι υπερπόντιο
για να κηρύξει την ανθρωπιά την καλοσύνη
μα του περάσανε χαλκά οι Σαρακήνοι...

Για το δικό του Θεό
του κόσμου τ' άδικο
σ' ένα Σουλτάνο μπροστά
τον παν' κατάδικο,
τον λύνει αυτός
απ' τα δεσμά του
κι έτσι ο φίλος μας κινάει
να πει κι αλλού το κήρυγμά του...
 
Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι
 
Μην μου ζητάς ν' αλλάξω γνώμη
για μας απόψε δεν υπάρχουν άλλοι δρόμοι
μην μου ζητάς να μείνω πίσω
μονάχα φίλα με στα χείλη πριν σ' αφήσω...
 
Φίλα με ακόμα
φίλα με ακόμα
όλα τα άλλα ηχούν μακρινά
ένα αστέρι που σκάει στου ουρανού την καρδιά
 
Αχ βρε παιδιά, επειδή έχω και μια μεγάλη λατρεία στον Χατζηγιαννη, βάλτε κανενα στίχο ενός τραγουδιού του!!
Έφτασε...

Να μην την δώσεις την καρδιά σου
σε κανένανε
κι αν σε ρωτήσουνε να πεις
πως μ' αγαπάς
κι αν δεν πιστέψουνε, καρδιά μου
δείξε εμένανε
που σ' έχω κάνει στην καρδιά μου τατουάζ...
 
Καρδιά μου εγώ, φωτιά μου εγώ
στεριά μου εγώ, νύχτες βουνά.
φιλιά μου εγώ, σταλιά μου εγώ
παλιά μου εγώ, παντοτεινά
 
Θέλει μαγκιά για ν’ αρνηθείς
της σιγουριάς τα κυβικά,
για έναν έρωτα να πεις
εγώ θα ζω με δανεικά...

Θέλει μαγκιά για να δοθείς
σε ένα πάθος δυνατό
μα εσύ, μωρό μου
δεν διαθέτεις απ’ αυτό...
 
Η νύχτα θέλει έρωτα
και πράγματα αφανέρωτα
έλα κοντά μου, έλα, μείνε ως το πρωί
παράτα τα μπερδέματα,
δε λέει η νύχτα ψέματα
πάρε μου απόψε μ’ ένα χάδι τη ζωή
 
Πάρε με,
μες στα όνειρα σου βάλε με,
δεν αντέχω νιώσε με,
έλα και σώσε με.
Κρύψε με,
μες την αγκαλιά σου κρύψε με,
νιώσε τι αισθάνομαι,
φεύγεις και χάνομαι...
 
Μα που να πάω , που σ αγαπώ τόσο πολύ ?
Μα που να πάω , αφού είσαι όλη μου η ζωή ...
 
Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει
σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο
πρόσωπα και λόγια και τ' όνειρο που τρίζει
σαν θα ξημερώσει τι θα 'ναι αληθινό
 
Αν δεις καράβι στ' όνειρό σου,
βάλε πανιά και φανερώσου,
τράβα κουπί να 'ρθεις σε μένα,
σου 'χω μια θάλασσα αγκαλιά
και της αγάπης τα πουλιά,
μέσα στον κόρφο μου κρυμμένα...
 
Αχ θάλασσά μου σκοτεινή,
θάλασσα αγριεμένη
πού θα με βγάλεις το πρωί
σε ποια στεριά μου ξένη
πού θα με βγάλεις το πρωί
σε ποια στεριά μου ξένη
αχ θάλασσά μου σκοτεινή,
θάλασσα αγριεμένη
 
Τελευταία επεξεργασία:
Ένα χειμωνιάτικο πρωί
έφυγα απ’ το σπίτι σαν τρελή
ο αέρας μου τρυπούσε το κορμί και μου ζητούσε
μια απόφαση ηρωική.
 
Back
Top