Βρες τον στίχο

  • Thread starter Thread starter Guest 709611
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Τίποτα δεν χάθηκε ποτέ από κανέναν
ούτε ένα αστέρι δεν ξεστράτησε ποτέ.
Κανένας δεν υπέφερε για πάντα στα χαμένα
κανείς δεν πέθανε ποτέ, ωραίε μου εαυτέ...
 
Δεύτερε εαυτέ μου θέλεις σκότωμα,
ό, τι αγαπώ το κατατρέχεις
μου αγοράζεις πάντα τα φθηνότερα
κι όλα τα ακριβά τα καταστρέφεις…
 
Σα να ‘ναι Κυριακή πρωί
που ντύθηκες τον ήλιο
στην εκκλησιά τραβάς σιγά
κι από τα λόγια τα πολλά
κρατάς μονάχα εκείνο
που σου ‘πε η μάνα μια φορά
όλου του κόσμου τ’ ακριβά
μοιάζουν με δηλητήριο...
 
Σιγά σιγά σαν μ’ αγκαλιάζεις
σιγά σιγά σαν με κοιτάζεις
σιγά σιγά σαν τα φιλιά σου αισθανθώ
σιγά σιγά σαν ψιθυρίζεις
τις πρώτες λέξεις τις αναμνήσεις
αυτές που κάνουν όλο τον κόσμο να τον ξεχνώ
 
Και ξεχνώ, τα ξεχνώ, και πίσω δεν κοιτώ...
Τα ξεχνώ, προχωρώ, τη ζωή μου ξεκινώ...
Φτάνει πια, κόβω το σκοινί
κι ας παγώνει η γη,
το κρύο την καρδιά μου δεν την ενοχλεί...
 
Πίσω δεν κοιτάω, δεν κοιτάω
Τη ζωή μπρος και μόνο πάω
Κι αν η διαδρομή με πάει πίσω
Δύναμη θα βρω να τη γυρίσω
 
Άνοιξέ μου να κρυφτώ
ισόβια μέσα σου να ζήσω στη φυλακή σου να γυρίσω
με τίποτα δεν κάνω πίσω σ' αγαπώ
 
Έλα λοιπόν να μοιραστούμε
της φυλακής μας το κελί
και αν αγαπιόμαστε πολύ
μπορεί και να αθωωθούμε
 
Ο κόσμος είναι ένα κελί
κι εμείς φυλακισμένοι
δίχως αιτία αμαρτωλοί
και καταδικασμένοι...
 
Αχ, ο Κοσμάς
ο Κοσμάς κι ο κόσμος είναι σαν κι εμάς.
χτυπά το ντέφι ο ντουνιάς
και φέρνει βόλτες ο Κοσμάς
 
Πάμε μια βόλτα στην παλιά μας γειτονιά
να θυμηθούμε τότε που ήμασταν παιδιά
τότε που η αγάπη ήταν αθώα στο μυαλό μας...
Άκου, ρε φίλε, σου μιλάω για καλό μας...
 
Για το καλό μου για το καλό μου
ώσπου δεν άντεξε στο τέλος το μυαλό μου
πήρε ανάποδες στροφές για το καλό μου
και είμαι στο θάλαμο εννιά για το καλό μου
στην ηρεμία για να βρω τον εαυτό μου
 
Απ’ τους πολλούς μου φίλους κι απ’ όλους τους δικούς μου
όπως ο εαυτός μου δε μ’ αγαπάει κανείς
είμαστε ένα πράγμα μια σκέψη και μια ζήση
και δε θα μ’ αγαπήσει όπως αυτός κανείς...
 
Μαργαρίτες να μαδάει
κι όλο εκείνες να ρωτάει:
“Μ’ αγαπάει, δε μ’ αγαπάει”
κι αν για μένα ξενυχτάει
“Μ’ αγαπάει, δε μ’ αγαπάει”
κι αν για μένανε πονάει
 
Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ,
περιστεράκι στον ουρανό…
τον ουρανό μες στα δυο σου μάτια κοιτάζω,
βλέπω την πούλια και τον Αυγερινό.
 
Έναστρος ουρανός σαν του Σεφέρη
κι άπλωνες το χεράκι μια σταλιά
κι έκοβες το πιο κόκκινο αστέρι
για τα μαλλιά...
 
Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι αστεράκι
που ζει μοναχό
στ’ ουρανού την πλάτη, το τρώει το σαράκι
και κλαίει το φτωχό
τ’ άστρα των ματιών σου τ’ ανάψαν μεράκι
κι ανησυχώ
μη μου σβήσει εκείνο τ’ αστέρι αστεράκι
που ζει μοναχό
 
Ξέρω να γράφω ρίμες, ν’ αποτυπώνω σκέψεις
να ξεσηκώνω πίστες, με λίγες μόνο λέξεις
ξέρω να κόβω βήμα, να δυναμώνω μπάσα
κι όταν σωπαίνω μια στιγμή, ξέρω να παίρνω ανάσα...
 
Βάλε βήμα κι έμπα στο χορό
γέλα και συ αγαπούλα χρυσή
βάλε βήμα κι έμπα στο χορό
το δάκρυ σου είναι το δικό μου αθάνατο νερό
 
Της Άρνης το νερό
της Άρνης το νερό
της αρνησιάς…
Της αρνησιάς τη βρύση...
 
Back
Top