Βρες τον στίχο

[Guest 709611]

Θες να γίνω άλλος να μην είμαι πια εγώ
μέσα στο κόσμο αυτό που έφτιαξες να ζω
να 'μαι καθρέφτης της δικής σου λογικής
που θα σε βλέπει και θα λέει ό,τι πεις
να ψάξω αλλού το άλλο μου μισό
αυτό που πάντα μ' άφηνε μισό
να 'μαι καθρέφτης σε όλα αυτά που εσύ θα θες
μα αν το μπορώ ποτέ δεν ρώτησες...

 

[Nascentes morimur]

Απ’ την άλλη μεριά του καθρέφτη
η ζωή σαν παράτα περνά
περνάει η ζωή σιωπηλό καρναβάλι
ακόμα κι εσύ είσαι απόψε απ’ την άλλη.

 

[Guest 709611]

Έχει γυρίσματα η ζωή,
λένε οι γερασμένοι,
τη μια είναι η θάλασσα γυαλί
κι άλλοτε κολασμένη.
Μα εγώ σε θέλω να ‘σαι εσύ
πλανεύτρα κι όπως έρθει,
ταξίδια δώσε μου πολλά
και πάθος όσο έχεις...

 

[Aleksa]

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ,
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει"

 

[Guest 709611]

Ακούω γέλια να ανεβαίνουν τα σκαλιά
πάλι οι φίλοι μου χαράματα γυρνάνε
έχουν τις μπύρες τους ακόμα αγκαλιά
έξω απ' την πόρτα μου περνούν
και τραγουδάνε...

 

[RafAspa94]

Δως μου μια αγκαλιά
Μοναξιά να μη νιώθω άλλο πια
Δως μου μια αγκαλιά
Στο άγγιγμα σου να σπάσει η καρδιά
Δως μου μια αγκαλιά
Άνοιξε μου μια πόρτα στη ζωή
Κράτησε με γιατί η αγάπη αυτή να μας σώσει μπορεί

 

[Guest 709611]

Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα
έρωτα μου όλα, κι έρωτά μου τίποτα
μη μ' αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα...

 

[Aleksa]

Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά
γέλα, γέλα πουλί μου γέλα
γέλα, κι είν' η ζωή μια τρέλα

 

[Guest 709611]

Δεν έχει η τρέλα όρια, γι’ αυτό ν’ αποφασίσεις
πως θα πλανιέσαι στα τυφλά, αν την ακολουθήσεις.
Δεν είναι η τρέλα λευτεριά, όπως την είπαν μερικοί
η τρέλα είναι μαχαιριά και σου ματώνει την ψυχή...

 

[Aleksa]

Κοίταξε τριγύρω τα Μετέωρα πως πέφτουν
μπάλες από χιόνι μείνε ζωντανή ακόμη
κρίνε με σαν άνθρωπο που ψάχνει την ψυχή του
κι άμα τον γουστάρεις θα σου πω συγγνώμη
είναι κάτι μήνες που φιλοξενώ τον τρόμο
κι έχω ανάγκη να με βλέπεις σαν μωρό παιδί

 

[Guest 709611]

Άμα δεις τα παιδιά πες ένα γεια
γιατί ο κόσμος δεν ήταν για μένα.
Ήταν πόρτες κλειστές και δικαστές
ήταν κρύο βροχή μια σκληρή εποχή
που κανείς τους δεν είχε ψυχή...

 

[RafAspa94]

Αν η ψυχή είχε φωνή
και μπορούσε να μιλάει
κάνε πιο ‘κει θα `χε πει
στο κορμί που την χαλάει.
Αν η ψυχή είχε πιει
και μπορούσε να γελάει
κάνει πιο ‘κει θα `χε πει
στο κορμί που την ξεχνάει.

 

[Guest 709611]

Χαμένο κορμί με φωνάζουν κι αλήτη
γιατί δεν πηγαίνω τα βράδια στο σπίτι
χαμένο κορμί με φωνάζουν κι αλήτη
και λεν θα με φάει το πιοτό, το ξενύχτι.
Μα αν ξενυχτάω κάθε βράδυ και μεθάω
αιτία είναι αυτή που αγαπάω
και δε με νοιάζει ό,τι κι αν μου λένε
και ας με καίνε, και ας με καίνε...

 

[Aleksa]

Δε με νοιάζει αν σε δουν το πρωί που θα φύγεις σαν κλέφτης
και μη γίνεσαι ψεύτης το ξέρουν πως μένεις αλλού
δε με νοιάζει αν μας δουν γιατί σ’ όσους χρωστώ έχω δώσει
κι όσοι μ’ έχουν πληγώσει με συνείδηση ήσυχη ζουν

 

[Guest 709611]

Είμαι εγώ αγέρας, κλέφτης έρωτας,
στόχος είμαι σφαίρας, αχ, μη μ’ αγαπάς,
αχ, μη μ’ αγαπάς.
Θεέ μου, τι σου λέω κι έχει πάει τρεις,
όσο και να φταίω, “φεύγω” μη μου πεις,
“φεύγω” μη μου πεις...

 

[Aleksa]

Μη μου το πεις
ο δρόμος της καρδιάς σου πόσο άλλαξε
μη μου το πεις
η μοναξιά σου πλοίο που δεν άραξε
να μου το πεις
το σ' αγαπώ και πάλι
να μου το πεις
η αγάπη είναι ζάλη

 

[Guest 709611]

Πόσες φορές μού έχεις πει πως μετανιώνεις,
πόσες φορές μού έχεις πει συγγνώμη που με ξενυχτάς
και με κρατάς ως το πρωί και με ζαλίζεις
με λόγια που ίσως να μου φαίνονται χαζά.
Όμως δεν κουράζομαι, όμως δεν κουράζομαι,
όμως δεν κουράζομαι ποτέ.
Πες το ξανά, πες το ξανά,
πες το μου ακόμα μια φορά.
Πες το ξανά, μη σταματάς,
πόσο πολύ με αγαπάς...

 

[RafAspa94]

Τρεις το πρωί,
το πρόσωπό σου ραγισμένο στο μυαλό μου,
στα γκρίζα φώτα σε ζητώ.
Τρεις το πρωί,
και δεν αντέχω να μιλώ στον εαυτό μου,
για σένα μόνο ξενυχτώ.

 

[Aleksa]

Σε ζητώ όπως το χώμα τη βροχή
όπως το γέλιο η ψυχή
κι οι οδοιπόροι τα βαθύσκιωτα πλατάνια,
σε ζητώ όπως το χιόνι η φωτιά
ο πονεμένος τη γιατρειά
και η μεγάλη αμαρτία, αχ, τη μετάνοια

 

[RafAspa94]

Ακόμα σε ζητώ και σε θέλω πιο πολύ
Είσαι εσύ ανατολή στης ζωής μου τα ξενύχτια
Σε σκέφτομαι συχνά και να `ρθεις θέλω ξανά
Είναι η πρώτη μου φορά που αγάπησα στ’ αλήθεια