Βρες τον στίχο

  • Thread starter Thread starter Guest 709611
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Παραπονιέσαι ότι σου λείπω
κι ότι αυτό καθόλου δε μ' απασχολεί.
Ό,τι κι αν κάνω δε σου το κρύβω,
τί άλλο θέλεις από μένα πιο πολύ ;
Τί φταίω εγώ που δεν μπορείς τ' αντονόητα να δεις
τί φταίω εγώ που σ' αγαπώ και δεν το βλέπεις
κάνω για σένα ό,τι μπορώ
μα έρχονται ώρες που απορώ
μήπως δεν ξέρεις ν' αγαπάς
ή δεν αντέχεις...
 
Είσαι μια γυναίκα τέτοια
που με κάνεις κι απορώ
θέλω να σε καταλάβω
κι όμως όχι δεν μπορώ
 
Συνέχεια...στα όρια
κουράζομαι κι εγώ
να σε ταξιδεύω
και να ναυαγώ
κούμπωσέ με αν θες
τα 'παμε και χθες
δεν ενώνονται εύκολα οι ζωές...
 
Δε χωρίζουν όμως έτσι οι ζωές
των ανθρώπων, που αγαπήθηκαν
με τόσο κόπο
ή κι οι δυο μας ή κανείς
ως την άκρη της κλωστής
ισορροπήσαμε εμείς
 
Εμείς από τους πρόποδες της γης
κατακτητές της κορυφής
με τη σημαία μας ψηλά.
Εμείς τί κι αν γεμίσαμε πληγές
βγήκαμε πάλι νικητές
γι' αυτό να μη φοβάσαι πια...
 
Εμείς, του ’60 οι εκδρομείς,
απόμακροι εξ αρχής
εκτός παραδομένου κόσμου εμείς,
ανήλικοι διαρκώς,
μα κι απ’ το καθεστώς
αμόλυντοι ευτυχώς, εμείς
 
Μα ευτυχώς που υπάρχει ακόμα Θεός
και με γλύτωσε ένα λεπτό πριν μου κάνεις μεγάλο κακό
Ευτυχώς που κι αν πέρασα τοσα πολλά
τα κατάφερα και τελικά σε ξεπέρασα,
σε ξεπέρασα, σε ξεπέρασα και είμαι καλά.
 
Μα ευτυχώς που υπάρχει ακόμα Θεός
και με γλύτωσε ένα λεπτό πριν μου κάνεις μεγάλο κακό
Ευτυχώς που κι αν πέρασα τοσα πολλά
τα κατάφερα και τελικά σε ξεπέρασα,
σε ξεπέρασα, σε ξεπέρασα και είμαι καλά.
:worship:

Όλα καλά, όλα καλά
θα σου πάνε
όλα καλά
θα φτιάξουν όλα όπου να 'ναι
όλα καλά
μην σταματήσεις να ελπίζεις
κράτα γερά
γιατί στο τέλος κερδίζεις...
 
Εμείς, του ’60 οι εκδρομείς,
απόμακροι εξ αρχής
εκτός παραδομένου κόσμου εμείς,
ανήλικοι διαρκώς,
μα κι απ’ το καθεστώς
αμόλυντοι ευτυχώς, εμείς
Αν δεν έρθεις...θα παίζω με τους στίχους μου... :upside:

Έλα...κι έχει φεγγάρι, λέμε...:dash1:

Σιδερένια η σκάλα και μου ‘λεγες θα μείνουμε λίγοι
πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά κι ο αέρας με πνίγει
μια φορά μου ‘χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη...
 
Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά
και συ την πήρες σοβαρά
 
:upside:

Σοβαρά σοβαρά
να γελάω καταφέρνεις
να μου λες μ΄αγαπάς
πιο ανέκδοτο πεθαίνεις
σοβαρά σοβαρά
μια συγγνώμη δε μου είπες
σοβαρά σοβαρά
τί σου δώσανε και ήπιες...
 
Μου λες να κρατήσω
ψηλά το κεφάλι
μου λες να γελάσω
σαν πρώτα και πάλι
να μη σταματάω
στη μέση του δρόμου
να βγάλω τη μάσκα
τη μάσκα του πόνου
 
Και πετάω ψηλά μέχρι τ’ αστέρια φτάνω κι ακόμα παραπάνω
απόψε έχω πετάξει και πλανήτη έχω αλλάξει
σ΄ άλλο κόσμο πάω, σ’ άλλη τροχιά περνάω
μέσ’ τα μάτια σε κοιτάω και στα σύννεφα πετάω...
 
Στον άλλο κόσμο που θα πας
κοίτα μη γίνεις σύννεφο
κοίτα μη γίνεις σύννεφο
κι άστρο πικρό της χαραυγής
και σε γνωρίσει η μάνα σου
που καρτερεί στην πόρτα
σε πότισα ροδόσταμο
με πότισες φαρμάκι
της παγωνιάς αετόπουλο
της ερημιάς γεράκι
 
Σύννεφό μου γκρίζο
χώμα να μυρίζω
στα υγρά της τα φιλιά
κι αν ποτέ σε διώξω
ένα ουράνιο τόξο
κάρφωσέ μου στην καρδιά...
 
Πες μου που να βρω τώρα νερό και χώμα
να πλάσω αγάπη
να 'χει άλλο χρώμα
Αφού η καρδιά μου
φοράει ένα σώμα
και τα φιλιά μου έχουν ένα στόμα
 
Σ' ανταμώνω στα κρυφά
εκεί στα σκοτεινά,
γεννιέμαι στα φιλιά
σε αγγίζω μια φορά,
εκεί στο πουθενά
και χάνομαι μετά...
 
Σ’ αγαπώ και χάνομαι χάνομαι χάνομαι στον πόνο
σ’ αγαπώ και καίγομαι καίγομαι καίγομαι και λιώνω
εσένα θέλω μόνο
 
<3

Μόνο εσύ μπορείς να κάνεις το δάκρυ χαρά
στα όνειρά μου να βάλεις φτερά
και όλα να ‘ναι σαν πρώτη φορά.
Μόνο εσύ είσαι ο λόγος που θέλω να ζω
δίνω τα πάντα να σε ξαναδώ
η ζωή σου καρδιά μου είναι εδώ....
 
Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο κι από το όνειρο της ακούω καθαριο το λυγμο της να λέει όνειρο ήτανε , όνειρο ήτανε
 
Back
Top