Βρες τον στίχο

Πες μου μια λέξη, αυτή τη μόνη λέξη,
σε λίγο πια θα φέξει,
θα 'ρθει η χλωμή αυγή.
Κοντεύει έξι,
ας πούμε αυτή τη λέξη
που 'χει στα χείλη μπλέξει
και δεν τολμά να βγει.
 
Ήταν πέντε ήταν έξι κι έγινε επτά
το παράπονο με πήρε κι έκλαψα πικρά
έκλαψα για τη ζωή μου και για το γραφτό
το ρολόι μου δείχνει οχτώ
 
Πάει και δε γυρίζει πια
πάει κι απάντηση καμιά
πάει, μα όπου κι αν ρωτάμε
μας λεν’ ό,τι αγαπάμε
ζωντανό θα μείνει στην καρδιά.
Μας λεν’ ό,τι αγαπάμε
ζωντανό πως μένει στην καρδιά.
Είν΄ όμορφη η ζωή
τραγούδα το κι εσύ
Ειν’ όμορφη η ζωή.
 
Κι έχω τόσα που να θυμάμαι απο σένα
χρόνια που τα ζήσαμε μαζί ένα ένα
ώρες σιωπηλές και βράδια ερωτευμένα
κι όλο με ρωτάς που πήγανε χαμένα
 
Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο
ένα φθηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές.
Για να χωράει κάπου ο πόνος
τις νύχτες όταν μένω μόνος.
Τις σιωπές μου να μετράω
να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες
Θα μαι κοντά σου όταν με θες

αγαπημενο τραγουδι :give_rose:
 
Να 'σαι κορίτσι μου καλά
κι όταν ζητάς τον άνθρωπό σου
θα είμαι κάπου εκεί κοντά
ο φύλακας ο άγγελός σου
 
Ζητάς το άπιαστο για να τ' αλλάξεις
Ζητάς νέους έρωτες για να λουφάξεις
Ζητάς ένα σύννεφο να σου καλύψει
αυτά που θα έρθουνε πριν ξεκινήσεις
 
Το σύννεφο έφερε βροχή
κι έχουμε μείνει μοναχοί
έγινε η βροχή χαλάζι
δεν πειράζει, δεν πειράζει
 
Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα
μέσα στα χείλια σου εγώ
βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά
τούτο το σώμα που διψά
 
Μία φούντωση, μια φλόγα
έχω μέσα στην καρδιά
λες και μάγια μου 'χεις κάνει
Φραγκοσυριανή γλυκιά
 
Μου 'χεις κάνει τη ζωή μου κόλαση
θα σου φύγω και θα φταις για όλα εσύ
μου χεις κάνει τη ζωή μου δύσκολη
κι όμως σ' αγαπάω ακόμα πιο πολύ
 
Θα σου φύγω, στο ’χα πει
θα σου φύγω και γέλαγες εσύ
θα βρεθεί άλλο ταίρι
να με πάρει απ’ το χέρι
και θα φύγω, στο ’χα πει
 
Θα φύγω εγώ γιατί µπορώ να σε πληγώσω
Και δεν θα έχεις να φιλάς και να αγκαλιάσεις
Στον πρώτο πόνο που θα έρθει θα σε δώσω
Να γίνεις πέτρα κι από έρωτα να σπάσεις
 
Πέτρα την πέτρα περπατώ
το αίμα του ανασαίνω
και πια δεν περιμένω
μου σκότωσαν τον π’ αγαπώ
 
Ήρθε η ώρα να πηγαίνω
Λένε ότι άμα το πιστέψεις, κάποτε ανοίγουν οι ουρανοί
Κάτι νύχτες σαν αυτή, με το βλέμμα καρφωμένο
Βλέπω πάλι αεροπλάνα σαν σκιές στου γαλαξία τι γραμμή
Δεν πειράζει, μου αρκεί, μου αρκεί που περιμένω
 
Το παιχνίδι αυτό θέατρο σωστό
και γνωστοί οι ρόλοι
βγάζω τη στολή και το κράνος μου
φεύγω για την πόλη
Άννα δεν ήμουνα εγώ γι' αεροπλάνα
 
Άσ’ τ’ όνειρο αληθινό
αφού χτυπάει η καρδιά μου
και στο Μαΐστρο φόρτωσε
τα γκρίζα σφάλματά μου.

Άννα…
 
Το ξέρω κάποτε θα φύγεις
θα χαθείς σαν ένα όνειρο
Μα μέχρι να ‘ρθει αυτή η στιγμή
μη σταματήσεις να γελάς
μη σταματήσεις να μου λες πως μ’ αγαπάς
 
Ας ερχόταν ένα βράδυ
να `χε φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.
Να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς.
 
Πάλι θα κλάψω πάλι θα γελάσω
τι κι αν εσύ χαθείς
νύχτες πικρές το ξέρω θα περάσω
ώσπου να ξεχαστείς
 
Back
Top