Βρες τον στίχο

  • Thread starter Thread starter Guest 709611
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Για χατίρι σου ξημερώνει
βγαίνει η πούλια
βγαίνει ο αυγερινός
γοργοφτέρουγο χελιδόνι
ντύνεται γαλάζια ο ουρανός...
 
Ξημερώνει
κι εγώ στους δρόμους τριγυρνώ
κι αν χαράζει
το φως δε φτάνει εδώ
πού να είσαι;
ποια χέρια σε κοιμίζουνε;
ποια τραγούδια
σε νανουρίζουνε
 
Όταν χαράζει, ο πρώτος στεναγμός
βγαίνει απ' τα πιο σφιγμένα χείλη.
Σαν πεταλούδα στην κάμαρη πετά
ψάχνοντας άνοιγμα να φύγει...

Αν είσαι μόνος, αν είσαι αδύναμος
η χαραυγή θα σε ξεκάνει.
Έχει το μύρο, έχει τη σιγαλιά,
κι έχει τον ήλιο τον αλάνη...
 
Βραδιάζει γύρω κι η νύχτα
απλώνει σκοτάδι βαθύ
κορίτσι ξένο σαν ίσκιος
πλανιέται μονάχο στην γη
χωρίς ντροπή αναζητεί
τον ήλιο που έχει χαθεί
στα σκοτάδια να βρει...
 
Κορίτσι κορίτσι με τα παντελόνια
και τ’ αγορίστικα μαλλιά.
Που σεργιανούσες τόσα χρόνια
σε ποιά χελιδονοφωλιά...

Κορίτσι κορίτσι που `χες το τσιγάρο
στα χέρια σου τα παιδικά.
Ξωκλήσι θα 'σουνα στην Πάρο
γλαστρίτσα με μυριστικά...
 
Τα χέρια που άγγιζαν αυτά τα μαλλιά
τα χέρια που φύτεψαν αυτή τη μηλιά
σα φύλλα ξερά που τα παράσυρ' η βροχή
το χώμα αγκαλιάζουνε σπαρμένα στη γη
 
Η γη στο σύμπαν τριγυρνά
κι έχει τον κόσμο αγκαλιά,
βουνά, λιμάνια, ωκεανούς,
πουλάκια και θηρία,
κι ένα λαό Ελληνικό
που γράφει ιστορία...
 
Μια ιστορία θα σας πω
για τον Μπάμπη, τον Μπάμπη τον φλου
που του ‘λεγες βρε Μπάμπη, τι τρέχει εδώ
και σου ‘λεγε φλου φίλε μου, όλα είναι φλου...
 
Όλα όλα αλλάζουνε και τίποτα δε μένει
δεν κολλάω σε μία σχέση τελειωμένη
θα κοιτάξω το δικό μου το καλό.
Τώρα πώς μου φαίνονται τα πάθη μου αστεία
ό,τι πέρασα δεν έχει σημασία
γιατί έμαθα και ξέρω ν' αγαπώ...
 
Όλα τριγύρω αλλάζουνε
κι όλα τα ίδια μένουν
και μένα τα χεράκια της
με λύνουν και με δένουν
 
Μένω εκτός, θυμάμαι ονόματα
τρέχω με ταχύτητα φωτός
μένω εκτός, σαν κάτι στόματα
που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός...

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να γυρίσω
μα ο παράδεισος κλειστός...
 
Κόντρα στους νόμους, ερήμου προφήτης
σημάδια στην άμμο, που απόψε θα σβήσεις
ασπρόμαυρο μέλλον, σκυφτός μετανάστης
στάθμος στο ραδιόφωνο, που πρέπει ν' αλλάξεις
σου μοιάζει η σελήνη
πού να 'βρω γαλήνη
στον Άδη ανατέλλω,
πόσο σε θέλω...
πόσο σε θέλω...
 
Τί άλλο θες να κάνω
για να χαμογελάσεις ;
Απ' της καρδιάς την πόρτα
χαρά μου, να περάσεις...

Πόσο, πόσο
πόσο σώμα να σου δώσω ;
Πόσο, πόσο
πόσο φως για να σε σώσω ;
Πόσο, πόσο
δίπλα μου για να σε νιώσω...
 
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ
την λάμπα κρατώ ψηλά
να δούνε της γης οι θλιμένοι
να 'ρθούνε να βρουν συντροφιά…
 
Καλοκαιρινά ραντεβού πάνω στο σώμα σου
καλοκαιρινά σ' αγαπώ στην αμμουδιά
όλο το νησί ένα βότσαλο στα πόδια σου
ολόκληρη η γη η δική σου αγκαλιά
 
Μα εγώ είμαι εδώ και σ' αγαπώ
χωρίς να ξέρω το γιατί
λίγο το φως μεσ την καρδιά
μα αυτό το λίγο μου αρκεί
να έχω ένα λόγο για να πω
όταν γυρίσεις να ‘σαι εδώ
το σ' αγαπώ όπως κανείς,
όπως κανείς δεν στο 'χει πει
 
Εγώ είμαι εδώ, ζητάω φωτιά
να βάλω πάλι πυρκαγιά.
Έχω τσιγάρο, έχω ποτό
και μια καρδιά να μοιραστώ
εγώ είμαι εδώ κι η μοναξιά
ψάχνει και εκείνη συντροφιά.
Κι αν φύγουν οι άλλοι
αύριο πάλι θα ‘μαι εδώ...
 
Πάλι
ότι προλάβαμε και ζήσαμε
και όλα αυτά, που ψιθυρίσαμε
σημάδεψε και ρίξε στο κεφάλι
πάλι
καθώς τα ρούχα μας σωριάζονται
στα σώματα μας, που αγκαλιάζονται
σημάδεψε και πάτα τη σκανδάλη
 
Και ζήσαμε
μόνο για λίγο και χωρίσαμε
γιατί το βράδυ ό,τι χτίζαμε
τη μέρα είχε γκρεμιστεί
δεν κάναμε εμείς μαζί.
Κι αν ζήσαμε
ήταν για λίγο και χωρίσαμε
και το βιβλίο ξαναρχίσαμε
που γράφει μόνοι στη ζωή
δεν κάνουμε εμείς μαζί...
 
Το πρώτο βράδυ που σε πήρα αγκαλιά
θυμάμαι ήτανε γλυκιά πρωτομαγιά
κι ήσουν ωραία όταν γελούσες
μοσχοβολούσες σαν πασχαλιά
 
Back
Top