Την έχω τάξει αλλού λέμε μην ελπίζετε
Με νευριάζεις στο συγκεκριμενο θέμα (αν και γενικα τα πάμε καλά).
Τις θυμαμαι απο τα σχολικα μου χρονια κατι τετοιες. Γούσταρες την κουκλάρα του σχολείου, και την είχε πλευρίσει η Οθώνω από δίπλα και την δασκάλευε "όχι δε θα κάτσεις σε αυτον θα πας εκει που θα σου πω εγω".
Και δε γαμούσαμε ούτε με αίτηση γιατι είχε βάλει η Οθώνω τα νυχια τοσο βαθια στον εγκέφαλο της αλληνής που αναγκαστικά έπρεπε να το κάψεις και να πας να την πέσεις σε άλλη για να γλιτωσεις.
Ετσι έβγαλα και καποιους "κανονες" στην πλάκα μετέπειτα:
"Να βρω μια που να μην έχει φίλες" (αν έπεφτα σε Οθώνω δασκαλίτσα φίλη τους)
"Να βρω μια που να είναι ορφανή απο μανα" (αν είχα πέσει σε πρωην που δε με ηθελε η μάνα)
"Να βρω μια που δε θα έχει κολλητούς" (αν ειχα πεσει σε πρωην που ειχε καποιον μαλακα κολλητο με υστεροβουλα κινητρα που ηθελε να την πηδηξει)
"Να βρω μια που δε θα εχει πολλούς followers στο ινσταγκραμ" (αν ήταν πολύ της προσοχής)
Στο τέλος καταλαβα οτι δεν φταινε ολοι αυτοι οι γυρω που επηρεάζουν το στόχο, αλλα ο στόχος οφειλει να ειναι πνευματικα δυνατός και να μην επηρεαζεται απο αποψεις τρίτων.
Παρολαυτά θυμώνω όταν τα βλεπω αυτα, ακομα και στην πλάκα να λέγονται. Δεν ξερω αρπάζω αναποδες δεν αντεχω. Μου ρχεται να ουρλιάξω σκασε μωρη και κοιτα την δική σου την καμπουρα πως θα την αποκαταστησεις κι άσε τους αλλους να βρουν μονοι τους το δρομο τους.

(μη με κοψεις απο φιλο, γενικά μιλάω)