Χαχαχαχαχααααα!! Χαίρομαι
Mario
Πάρε κι άλλο ένα, αφιερωμένο!!
Πηγαίνει κάποιος στο σπίτι του, μαζί με έναν φίλο του:
- Αγάπη μου, γύρισα!!
- (από την κουζίνα) Καλωσόρισες!
- Μανάρι μου, έφερα κι έναν φίλο μου για καφέ!!
- (από την κουζίνα) και πολύ καλά έκανες!!
Ο φίλος εντυπωσιάζεται από τις αγάπες και τα γλυκόλογα, αλλά δεν λέει τίποτε.. Πηγαίνουν και κάθονται στο σαλόνι:
- Ρε συ Κώστα, πώς τον πίνεις τον καφέ;
- Μέτριο, με γάλα.
- Αγάπη μου, θα κάνεις δύο καφεδάκια; Ένα για μένα και ένα μέτριο με γάλα;
- (από την κουζίνα) Έγινε!!
Έρχονται τα καφεδάκια, τα πίνουν και τα λένε..
- Κώστα, να σου πω, να πω την γυναίκα μου να κάνει κανένα μεζεδάκι, έτσι; Κανά σαλαμάκι, λίγο τυράκι, να τηγανίσει κανά λουκάνικο, ουζάκι, να, αυτά.
- Όχι ρε Μπάμπη, μη βάζουμε την γυναίκα σε κόπο..
- Όχι ρε, μην μασάς.. (προς την γυναίκα του) Ομορφούλα μου, θα κάνεις κανά μεζεδάκι, από αυτά που ξέρεις; Άντε μπράβο καμάρι μου..
- Ρε συ Μπάμπη, δεν αντέχω άλλο, θα σου το πω.. μπράβο σου ρε!
- Μπράβο; Εμένα; Γιατί;
- Τι γιατί; Από την ώρα που ήρθα, όλο γλυκόλογα είσαι, και αγάπη μου, και ομορφιά μου, και μανάρι μου και ομορφούλα και καμάρι.. εμείς τα έχουμε κόψει αυτά εδώ και χρόνια ενώ εσείς.. μπράβο μπράβο..
- .. .. Χμμ.. άμα σου πω ότι δεν θυμάμαι πώς την λένε, θα το πιστέψεις;..
____________________________________
Δύο φίλοι πηγαίνουν στο σπίτι του ενός..
- Κώστα, να σου πω, να πω την γυναίκα μου να μας κάνει κανά μεζέ;
- Εεε.. ξέρω γω; Άμα δεν της είναι κόπος..
- Ναι ρε, μην ανησυχείς.. μόνο, ξέρεις.. εε.. α, για πες μου, θύμησέ μου έναν πόλεμο που έγινε στην αρχαία Ελλάδα..
- Ε; Στην αρχαία Ελλάδα; Γιατί;
- Θα σου πω, πες μου μόνο..
- Α, καλά.. ο Δεκαπενταετής.
- Χμμ.. μπα, δεν μου κάνει.. άλλον, άλλον.
- Ο περσικός πόλεμος; Σου κάνει;
- Μμμ.. μπαα.. άλλον, άλλον.
- Καλά, ο Τρωικός τότε.
- Ναι μπράβο, αυτόν! Θυμάσαι πώς την έλεγαν την γκόμενα που ξεκίνησε τον πόλεμο;
- Ποια ρε, την ωραία Ελένη;
- Αυτήν μπράβο! (και γυρνώντας προς την κουζίνα) Ρε συ Ελένη, κάνε κανά μεζεδάκι να φάμε!!
____________________________________
Δύο φίλες συζητάνε:
- Άσε βρε συ, έχω μεγάλο πρόβλημα με τον άντρα μου..
- Τι πρόβλημα;
- Να.. όταν παντρευτήκαμε, όλο γλυκόλογα ήταν.. αγάπη μου, καρδιά μου, μωρό μου, έρωτά μου, να τέτοια..
- Α, πολύ όμορφα. Και λοιπόν;
- Ε, πέρασαν τα χρόνια και πλέον σταμάτησε να μου τα λέει και με φώναζε απλά με το όνομά μου.
- Ε εντάξει, δεν είναι και τόσο κακό αυτό, συμβαίνει..
- Ναι, αλλά μετά από μερικά χρόνια το έκοψε και αυτό και πλέον με φώναζε "γυναίκα"..
- Εεε.. ναι.. από μία μεριά είναι σωστό.. είσαι η γυναίκα του.. τέλος πάντων.. και τώρα;
- Τώρα πλέον μου σφυρίζει!!
