Ακούω τώρα...


Δε βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό
Δε παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα...
 

Τα έβαλες με τον Θεό, για τον ντουνιά τον άπονο
Που κάνανε τη γειτονιά καμμένο μαγαζί
Στο ένα χέρι τον τζουρά, στα μάτια το παράπονο
να αναρωτιέσαι πια κανείς, να ζει ή να μη ζει..


Τεράστιε Γιώργο Μουκίδη..
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top