Στην εφήβεια μόνο????
Μετακομίζοντας βρήκα την συλλογή με τις κασέτες μου, αυτές που είχα γράψει μόνη μου απο το ράδιο (αθάνατη εποχή, εκεί που άκουγες το κομμάτι να παρεμβάλλεται "......αφιερωμένο απο την Μαρία στο ζουζουνι της που την ταλαιπωρεί......").
Η πιο παλιά είχε γραφτεί απο την ξαδέρφη μου και περιελάμβανε(μη γελάτε

): "Δεν ξαναβόσκω άλλες βουβάλες", "Ευλαμπία","Μπανάκι-μανάκι","Σευχέλλες" κ.α. επιτυχημένα άσματα της εποχής.
Η επόμενη γραμμένη απο μένα ήταν πιο "αναβαθμισμένη" με:"Μωρό μου φάλτσο","Το μόνο που θυμάμαι", "Ορκίσου", "Δαχτυλικά αποτυπώματα".
Οι γυμνασιακές μου κασέτες είναι ένας πραγματικός αχταρμάς με αλλαγές που θα σκότωναν κάθε dj: "Το νου σου κύριε οδηγέ","Total eclipse of the heart", "Always"( πολύ έρωτας μιλάμε), "Η φωτιά στο λιμάνι", "All that she wants", "Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας"(ναι ρε μου άρεσε

), "Without you"(άλλος έρωτας), "Κάποιος σε αγαπάει" και ευχάριστα διαλείμματα με Παπακωνσταντίνου, Διονυσίου, Καρρά, Μαντώ, Ευριδίκη και γενικά ό,τι να ναι


.
Συναυλιακά παρακολουθούσα μόνο τον Παπακωνσταντίνου κι αυτό γιατί εμφανιζόταν κάθε Σεπτέμβρη στα καλλιτεχνικά δρώμενα του δήμου μας.
Απώλειες ρούχων δεν είχα παρά μόνο ένα τζιν που απο την υπερπροσπάθεια μου να το ξεβάψω με χλωρίνη έλιωσε