Palermo #52 Χριστουγεννιάτικες παιδικές αναμνήσεις

Οχι, δεν εχεις μωβ όνομα εσύ.

Τότε δεν ήταν άρρωστη, είναι το πρώτο αίνιγμα που πήρε. Δεν θα της το εκανα αυτό αν ήταν ήδη άρρωστη

Αρχική Δημοσίευση από ultraviolence:

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω και 3 χρήστες, για διαφορετικούς λόγους τον καθένα και τους αφιερώνω αυτό το παιχνίδι. Πρόκειται για τους Kate1914, Poirot και Reader. Οι δύο τελευταίοι μου έδωσαν feedback και την γνώμη τους και όσον αφορά την πρώτη της το αφιερώνω γιατί είναι ένα γλυκύτατο, δίκαιο και ευαίσθητο πλάσμα που αποφάσισε να πιάσει τη ζωή από τα μαλλιά και να αλλάξει την ζωή της. Για χάρη σας, παιδιά μου.

Click για ανάπτυξη...

Αρχική Δημοσίευση από ultraviolence:

Η κίνηση ματ ωστόσο έγινε από τον Πουαρώ. Χρησιμοποίησε την κάρτα Snatch για να κλέψει την κάρτα του Memetchi: πρόκειται για το Medkit. Στο σημείο αυτό να σας πω ότι ο Πουαρώ έχει μεγαλόπνοα σχέδια για τον ρόλο του. Όχι, δεν θέλει να κοπιάρει έναν καλό ρόλο…θέλει να περάσει στο μέρος των κακών. Περιμένει να γίνει ένα με αυτούς!

Click για ανάπτυξη...

Κουβά πήγα βέβαια αλλά είχα όλη την... κακή διάθεση

Αρχική Δημοσίευση από ultraviolence:

Στη συνέχεια η σιωπή σπάει στο θρεντ. Έρχεται φορτσατος φορτσατος ο Πουαρώ και κάνει ένα ποστ Κ Ο Λ Α Σ Η. Με έκανε περηφανο ο κουμπαρουλης μου.

Click για ανάπτυξη...

Αρχική Δημοσίευση από ultraviolence:

Δεν περνάνε δέκα λεπτά και λαμβάνω πμ από τον Μικρό, ο οποίος προφανώς κατάλαβε ότι αυτός που του πήρε τον ρόλο ήταν ο Πουαρώ και έφτιαξε μια πολύ αστεία φωτογραφία την οποία και σας επισυνάπτω. Την έστειλα και στον Πουαρώ, δεν του είπα όμως ότι την έφτιαξε ο Μικρο. Γελάσαμε πολύ.

Click για ανάπτυξη...

ΧΑΧΑΧΑΧΑ του Micro ήταν αυτό το δημιούργημα;;; Αγαπώ

Αρχική Δημοσίευση από Memetchi:

Πουαρώ μου, με εσένα πέρασα πιο ωραία από όλους τους πολίτες. Είπα επιτέλους λίγη δράση, κάπου να πω τα ψεματά μου. Καταλάβαμε ότι θα είσαι η κουτσομπόλα γιατί δεν θα έβρισκες αλλιώς και τους δυο, αλλά δεν περιμέναμε να είσαι ο μιμος που βρίζαμε τόσες μέρες. Φαντάσου να ήσουν μαζί η μάνα τι ωραία που θα περνούσαμε! Άμα ξαναπαίξουμε θα σου βρω νέα παρατσούκλια

Click για ανάπτυξη...

Οριακά παίζω Παλέρμο μόνο και μόνο για να δω ποιο θα είναι το νέο παρατσούκλι πλέον. Αλήθεια έσκαγα στα γέλια κάθε φορά που έβλεπα τι λες. Πέρασα κι εγώ ωραία, έτσι έχει πλάκα το Παλέρμο. Να έχουμε τις εκπομπές μας "Ψέματα με τον Πουαρό" και "Ψέματα με τον Μεμετσί" ή Αλήθειες με τη Ζήνα @Ουριήλ
Η αλήθεια είναι ότι επειδή όπως είδατε ήθελα Μαφία και επειδή κάτι δεν μου πήγαινε καλά από την πρώτη μέρα με σένα (εξ ου και η καρτούλα που έχασες), χαιρόμουν με την προοπτική να κάνουμε μαζί Μαφία, αλλά δυστυχώς τα έφερε έτσι η μοίρα που είπα στον ουλτρα χαρακτηριστικά "θα το τυλίξω σε μία κόλλα χαρτί το γαλλάκι και την αδυσώπητη που του έλαχε για μαναφουκιάρα"

Αρχική Δημοσίευση από Poirot:

ΧΑΧΑΧΑΧΑ του Micro ήταν αυτό το δημιούργημα;;; Αγαπώ

Click για ανάπτυξη...

Αρχική Δημοσίευση από Memetchi:

Το γαλλάκι λες τς τς τς, τόσο σε έχουν διαφθείρει οι γερμανοί
Αν γινόσουν η μάνα θα μας είχες για μαφία ή θα μας έψαχνες και εσύ;

Click για ανάπτυξη...

Ε αν με βοηθούσατε λίγο να σας βρω... Εσένα μάλλον θα σε είχα όμως, με τον Ουριήλ θα ήθελα λίγη προσπάθεια παραπάνω

Αρχική Δημοσίευση από Memetchi:

Να ερχόσουν ξαφνικά και να ψήφιζες άλλους. Θα είχαμε τρελάνει τα κορίτσια ακόμη περισσότερο

Click για ανάπτυξη...

Χαχαχα εντάξει αν παρατήρησες, μέχρι να πάρω τον ρόλο το έπαιζα λίγο χαμένος. Αφού έγινα κουτσομπόλα και είδα ότι είσαι διαφορετική ομάδα από τη ρίντερ ήρθα κατα πάνω σου

Αρχική Δημοσίευση από Memetchi:

Ναι, εκεί είπα εγώ φταίω που τον λυπήθηκα και δεν πρότεινα να τον φάμε το πρώτο βράδυ γιατί ήσουν μέσα στις πιο ουδέτερες επιλογές

Click για ανάπτυξη...

Αφού σου είχα κλέψει τη μεντκιτ, και να με τρώγατε Μου στερήσατε την κάρτα της επόμενης μέρας βέβαια, τι συμφορά

Αρχική Δημοσίευση από Memetchi:

Βρε έτσι θα σε αφήναμε; Θα σε τρώγαμε την επόμενη όπως προσπαθήσαμε και με τη ρίντερ. Δεν πτοούμασταν γενικά
Άλλωστε, να πεις οτι δεν είχαμε ατυχίες; Χτύπα και άλλο θα το αντέξω ήταν η φάση στο τσατ μας

Click για ανάπτυξη...

Αρχίζεις να μας καταλαβαίνεις κι εμάς που σκοτώναμε ξανά και ξανά τζότζι στο πρώτο

Αρχική Δημοσίευση από Memetchi:

Όλους όσους παίξατε μαφια με τέτοιες συνθήκες σας ένιωσα. Και εσείς είχατε χάσει τον αρχιμαφιόζο ( ), είχατε μια afk μαφιόζα. Στο προηγούμενο ο Μικρο έπαιζε μόνος. Θα ήθελα να δω μια μαφιά να παίζει ολοκληρωμένη για σαν πολύ τύχη έχει πέσει στους πολίτες στον πρώτο γύρο.

Click για ανάπτυξη...

Μα πες το ψέματα. Στο #48 έφυγα εγώ ο Αρχιμαφιόζος, στο #49 πρέπει να έφυγε πολίτης, δεν θυμάμαι, στο #50 έφυγε η Κέιτ ως μαφιόζα και στο #51 η επίσης μαφιόζα Υδροχόος. Τώρα η Μαναφουκιάρα. Τι είναι αυτό το πράγμα;

Δεν έχω πολλά να πω, επειδή δυστυχώς δεν έπαιξα πολύ. Η αναδρομή μου λοιπόν στις μέρες του παιχνιδιού θα είναι σύντομη και ίσως λίγο βαρετή.
Όπως κάθε φορά που παίζω Παλέρμο, είχα ενθουσιαστεί και ήλπιζα να είμαι πολίτης, αφού έχω δεθεί με την ομάδα του καλού μετά από τόσα παιχνίδια. Και η αλήθεια είναι ότι όλα ξεκίνησαν ιδανικά : έγινε η κλήρωση, πήρα τον ρόλο του mind fucked Πληροφοριοδότη, ετοιμάστηκα να λύσω τα αινίγματα και να βοηθήσω την ομάδα μου.
Εδώ θα κάνω μια μικρή παρένθεση. Πρόκειται για πολύ δύσκολο ρόλο. Συγκρίνοντάς τον με τους υπόλοιπους ρόλους πολιτών, οι οποίοι, είτε έχουν επιβεβαιωμένα στοιχεία από τη ΣΕ είτε όχι, χρειάζεται να προσέχουν μόνο τα ψέματα της μαφίας στο θρεντ, ο πληροφοριοδότης έχει επίσης να προσέχει τα ψεύτικα συμπεράσματα από τα αινίγματα. Αυτό βέβαια είναι που τον κάνει και ρόλο με τόσο ενδιαφέρον, και είμαι σίγουρη πως, αν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες, θα τον είχα λατρέψει.

Πίσω στην αφήγηση όμως. Το παιχνίδι ξεκίνησε ευνοϊκά. Αντιλήφθηκα την ύποπτη αλληλεπίδραση μεταξύ μαφίας και Μαναφουκιάρας, μαζί με εκείνο το μήνυμα του Micro που επίσης μου φαινόταν περίεργο, και πήρα το πρώτο αίνιγμα και το έλυσα. Πήρε ώρα δυστυχώς, αφού μπερδεύτηκα και αντί να καταλάβω πως η λύση βρισκόταν στα είκοσι τέσσερα γράμματα της αλφαβήτου, θεώρησα πως έπρεπε να στραφώ στο εικοστό τέταρτο μήνυμα του θρεντ (που συμπτωματικά ήταν το πρώτο μήνυμα της Ραφαέλας) ώστε να βρω το κλειδί της αποκρυπτογράφησης. Μετά από μια ώρα περίπου, και αφού είχα δοκιμάσει όσους τρόπους σύνδεσης μπορούσα να σκεφτώ, κάθισα να το λύσω με τον παλιό, καλό, παραδοσιακό τρόπο. Ξεχώρισα τις λέξεις με τα λιγότερα γράμματα και δοκίμασα τις πιθανότερες λύσεις, ώστε να βρω σίγουρα τουλάχιστον τρία γράμματα και να πορευθώ έτσι σιγά σιγά. Τότε μόνο κατάλαβα περί τίνος πρόκειται και εντέλει το έλυσα.

Και φτάνουμε στη δεύτερη μέρα. Νομίζω ο ultraviolence κατάλαβε ότι κάτι πήγαινε λάθος πριν από εμένα. Δεν ένιωθα καλά, αλλά νόμιζα πως με κούραζαν οι ώρες που περνούσα μπροστά από την οθόνη. Μετά την ανακοίνωση της δολοφονίας μου και την επαναφορά μου από τον Micro, είχα αρχίσει να μπερδεύομαι. Ήταν νωπές ακόμα οι αναμνήσεις από το #50, όπου η μαφία είχε επαναφέρει το πρώτο θύμα, και δίσταζα να αθωώσω τον Micro. Ειδικά όταν ακολούθησε και το δεύτερο αίνιγμα (το οποίο κατάφερα να λύσω πολλές ώρες αργότερα, γιατί νόμιζα αρχικά πως οι μάσκες συμβόλιζαν τον Μίμο) μπερδεύτηκα εντελώς. Το μήνυμά του στο οποίο είχε απαντήσει ο Poirot με έκανε να πιστεύω πως ίσως και να επρόκειτο για αλήθεια. Εκεί λοιπόν, επειδή δεν είχα ιδέα τι ήταν αλήθεια και τι ψέμα, απλώς έδινα τις λύσεις από τα αινίγματα στο δημόσιο, προσπαθώντας να βρω ό,τι δικαιολογία γινόταν, ώστε να μπορέσουν οι ρόλοι με πληροφορίες να τσεκάρουν τα στοιχεία. Εκεί ο Kougami και ο American Economist αντιλήφθηκαν πως ήταν λίγο περίεργο να τους βάζω στη λίστα. Και, αν στον Φώτη με προβλημάτιζε πράγματι ο τρόπος που ψήφιζε (που εντέλει ήξερε τι έκανε, αλλά αυτό θα το πω παρακάτω) στον Kougami δεν είχα να προσάψω σχεδόν τίποτα. Καταπληκτικός παίκτης, αν και πρωτοεμφανιζόμενος. Παρατηρητικός, αναλυτικός, προσεκτικός. Τόσο που φαινόταν πολύ καλός για να είναι όντως πολίτης, σε σημείο που κόντευα να θεωρήσω πως έχει κάποιον έμπειρο ως Μαφιόζο δίπλα του και τον κατευθύνει.

Από την τρίτη μέρα είχα πλέον αρρωστήσει εντελώς, δεν καταλάβαινα σχεδόν τι διάβαζα όταν γυρνούσα πίσω στα μηνύματα. Αφού η μαφία χτύπησε ξανά εμένα, φρόντισα να αφήσω ένα στοιχείο κάτω από την έκκληση της Ραφαέλας, την οποία από την αρχή θεωρούσα πολίτη, ώστε να δείξω πως κανονικά θα βρισκόμουν εγώ στη χώρα των φαντασμάτων, αν δεν κρατούσα Medkit. Η Ραφαέλα είχε καταφέρει να δείξει ότι είναι αθώα, με ρόλο χωρίς στοιχεία, από αρκετά νωρίς. Ήταν πολύ πρακτική η κίνησή της να ζητάει γνώμες μετά τις δολοφονίες, γιατί άφηνε χώρο στους παίκτες που είχαμε σωθεί να αφήνουμε στοιχεία για να βρίσκουμε ο ένας τον άλλον.
Μόνο ο Pyotr, για ακόμα μια φορά, κατάφερε να βρει τους πολίτες, να στραφεί ενάντια σε κακό ρόλο από τον πρώτο κιόλας γύρο, και να ψηφίζει συστηματικά τον Memetchi χωρίς στοιχεία. Και χωρίς αιτιολογήσεις βέβαια, δίνοντας λαβή για επικές ατάκες από την πλευρά της μαφίας.

Εκείνη νομίζω ήταν και η μέρα που ο Poirot εμφανίστηκε με το μήνυμα που περιείχε όλες τις αποδείξεις για την ενοχή του Memetchi.
Δυστυχώς για εμάς τους πολίτες, η μαφία έπαιξε πραγματικά μαεστρικά. Η κίνηση του Memetchi να ψηφίσει τον συμμαφιόζο του δύο φορές, μια ως πρώτη τυχαία ψήφο, και μια ως τελική ψήφο στη δεύτερη ψηφοφορία, προκαλώντας μάλιστα να πάμε σε ισοψηφία, ήταν η τέλεια κάλυψη της συνεργασίας τους, με αποτέλεσμα να φύγει ο Μπλοκαδόρος από την ψηφοφορία. Και ο Ουριήλ όμως είχε φροντίσει να αναφέρει πολύ συχνά τον Μίμο, ώστε να πιστεύω πως ήταν καλός ρόλος. Είτε ο Μίμος, είτε κάποιος παίκτης που είχε ρίξει Μαντείο στην Κέιτ και είδε ερωτηματικά αντί για ρόλο, πάντως κάποιος πολίτης που ήθελε να μας βοηθήσει. Συνειδητοποίησα πολύ αργά το λάθος μου, όταν, αφού πρώτα έπεσε η Αποκάλυψη στην Κέιτ, στην ψηφοφορία που βγάλαμε τον Memetchi τόνισε ξανά με σιγουριά ότι ο Μίμος θα πήρε τον ρόλο του Micro. Που φυσικά ίσχυε, αλλά τότε δεν μπορούσε να εξηγηθεί η τόση βεβαιότητα πριν. Και η Κέιτ όμως, παρότι δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει τον ρόλο, η κίνησή της να προετοιμάσει το έδαφος για το σινιάλο της μαφίας με αυτόν τον ακίνδυνο τρόπο ήταν πολύ καλή για μελλοντικό στάδιο του παιχνιδιού. Δεν θα υπήρχε καμία σοβαρή κατηγορία εναντίον της, αφού το μήνυμα έμοιαζε αθώο, και με την ιδιότητά της θα είχαμε γίνει ακόμα χειρότερα εδώ μέσα. Τα τελευταία της λόγια νομίζω μας μπέρδεψαν σχεδόν όλους, είναι θαύμα πώς δεν έπεσε σε εκείνη η Ανάσταση.
Αξίζατε σίγουρα αυτή τη νίκη, παίξατε μαεστρικά. Φροντίσατε να αλληλεπιδράτε αρκετά στο δημόσιο, ειδικά προς το τέλος, δίνοντας την εικόνα παικτών που δεν έχουν πού αλλού να συνεργαστούν.
Συγχαρητήρια!

Δεν έπαιξε όμως μόνο η μαφία μαεστρικά. Υπήρξαν και στο στρατόπεδο των πολιτών ρόλοι που ξεχώρισαν.
Ο Micro, ο Φώτης και ο Poirot.
Η Κουτσομπόλα, ο Ερευνητής και ο Μίμος αντίστοιχα.
Η κίνηση του Micro να ρίξει την Ανάσταση πάνω μου μπορεί τελικά να μην ωφέλησε ιδιαίτερα τους πολίτες, αφού δεν κατάφερα να παίξω όπως έπρεπε, αλλά διατήρησε το αριθμητικό πλεονέκτημα και κυρίως απέφυγε την ενδεχόμενη κλοπή της κάρτας από κάποιον μαφιόζο στο μέλλον. Σε συνδυασμό με τα τελευταία του λόγια, πράγματι πρόσφερε πολύτιμη βοήθεια, θέτοντας στην ουσία τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχτηκε ο Μίμος, και λυπάμαι πολύ που τον υποψιάστηκα. Δεν ήταν ο μόνος πολίτης που υποψιάστηκα δυστυχώς.
Ο Φώτης έπαιξε πάρα πολύ καλά. Τίμησε τον ρόλο του και με το παραπάνω, άφηνε στοιχεία, έκανε ό,τι μπορούσε. Ειδικά στο τέλος που απέμεινε μέσα ως ο μοναδικός παίκτης με πληροφορίες, το πάλεψε όσο δεν πάει, ώστε να αντιστρέψει το αποτέλεσμα που τελικά κυριάρχησε. Ενώ στην αρχή τον είχα θεωρήσει πολίτη, το πρώτο αίνιγμα που άφηνε και το δικό του όνομα στους πιθανούς μαφιόζους, σε συνδυασμό με τις ψήφους του που πήγαιναν αγκαζέ με τις ψήφους του Poirot, με έκαναν να αρχίσω να αμφιβάλω. Στην τελευταία ψηφοφορία που συμμετείχα, εκείνη την παράταση που οδήγησε ευτυχώς στην αποχώρηση του Memetchi, κατάλαβα πολύ αργά πως, αφού η Ραφαέλα κι εγώ δεν είχαμε στοιχεία, η Κέιτ ήταν η Μαναφουκιάρα και ο Kougami Μπλοκαδόρος, όλοι οι ρόλοι με αληθινά στοιχεία πρέπει κάπου να υπήρχαν μέσα στο παιχνίδι, και οι πιθανότητες ευνοούσαν την τετράδα που είχε σχηματιστεί.
Και τώρα, ο Poirot. Τα λόγια μάλλον είναι περιττά εδώ, αλλά δεν μπορώ να μην θαυμάσω τον τρόπο με τον οποίο ανέλαβε όταν πήρε τον ρόλο του Micro. Τον τρόπο με τον οποίο ξεψάχνισε το θρεντ, ξέθαψε τα μηνύματα, κοίταξε τις ψήφους, επιβεβαίωσε τελευταία λόγια και έριξε την Αποκάλυψη στην Κέιτ, ανοίγοντας την πόρτα για τη νίκη των πολιτών. Τον τρόπο με τον οποίο κάθε φορά υπερασπιζόταν τον Φώτη, έχοντας καταλάβει τον ρόλο του, που διαφωνούσε με τον Memetchi, την ύστατη προσπάθεια να κατευθύνει προς τον Ουριήλ στα τελευταία του λόγια. Σαν να έπαιζε με την ευθύνη όχι μόνο για τον δικό του ή μάλλον τους δικούς του ρόλους, αλλά για όλους τους πολίτες μαζί. Και τον ευχαριστώ πολύ για όλα.

Και αφού σχολίασα το παιχνίδι, θέλω να ζητήσω και συγγνώμη από όλους τους παίκτες, πολίτες και μαφία. Ειλικρινά λυπάμαι πολύ που δεν κατάφερα να συμμετέχω ενεργά. Ειδικά όσοι έχετε ξαναπαίξει μαζί μου, ξέρετε σίγουρα πόσο εκτιμώ την συμμετοχή και πόσο αγαπώ το Παλέρμο, και δεν περίμενα σε καμία περίπτωση όταν ξεκινούσε το παιχνίδι ότι θα κατέληγε έτσι η συμμετοχή μου. Ο ultraviolence κατάλαβε πολύ καλά πόσες τύψεις ένιωθα που δεν ήμουν ενεργή και προσπαθούσε συνεχώς να με βοηθήσει να μην νιώθω άσχημα για αυτό. Μέσα σε όλη την κούραση της ΣΕ, τη δημιουργία νέων ρόλων και καρτών, τις ώρες μπροστά από την οθόνη, το τρέξιμο με τις λίστες και τις διαρκείς ερωτήσεις και απαντήσεις στα πμ, αυτός ο άνθρωπος έβρισκε τον χρόνο και τον τρόπο να με ρωτάει αν είμαι καλύτερα και να προσπαθεί να διώξει την ενοχές που έχω για την τροπή του παιχνιδιού. Δεν νομίζω πως αρκεί ένα ευχαριστώ γι'αυτό.

Χάρηκα απίστευτα που, έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, έπαιξα μαζί σας μια τόσο πρωτότυπη και όμορφη εκδοχή του Παλέρμο