Να απλωθούν λοιπον.Εχω κλεισει κιόλας δωμάτια για 4 μέρες.
Μετά την καταιγίδα
τα λυγισμένα καλάμια
φιλοσοφούν πάνω στα πεσμένα δέντρα, που θα'λεγε κι ο ποιητάρης...
Τελικά, η ανεργία κάνει καλό στα λοφία. Καλά μου τα΄λεγαν...
Πως μερικοί εχουν την τάση να μετατρέπουν το ατόφιο, καθαρό συναίσθημα σε μια πληθωρική έκρηξη που ναι μεν έχει υπόβαθρο αλλά η ορμή της δεν φτάνει ώστε να συντελεστεή η ρήξη;
Γιʼ αυτό και λέμε ”έκανα την τρίχα τριχιά”
Η
απόδραση (δώσε βάση στη λέξη, νοηματοδοτείται από αυτό που της λείπει, ε;
) είναι ο μόνος τρόπος να νοηματοδοτούμε την εφήμερη ζωή μας ,να λησμονούμε το θάνατο και να παραδινόμαστε στις ηδονές της αποκάλυψης και του ξανανιώματος.
Ορισμένες φορές, σουρτούκι, αυτά που τυπώνουμε στο χαρτί σε έγχρωμο ίντζεκτ μπορεί να μας χρησιμεύουν αντί για ξύλα σε ένα ευχάριστο τετραήμερο...
Το κάστρο των ονείρων θα παραμείνει, έστω κι έτσι, ονειρώδες.
Κι εδώ είναι το ευτύχημα. Ο λόγος της εκτύπωσης είναι ανάλογος της ανάγκης να το ζήσεις ασχέτως προσώπων...
Η ευφορία είναι το ζητούμενο. Η ανάσα της αποδράσεως, αν προτιμάς...
Να περάσεις όμορφα κι αξέχαστα.
Μάθε πως αν λάχει και βρεις κανα ροδοπέταλο στο χαλάκι της εξώπορτας, δεν θα'χει βάλει το χέρι του το Πελοποννήσιο αγέρι.
Θενκς που επιβεβαιώνεις το καλά ακονισμένο "η γνώση φέρνει απόγνωση".
Το΄χα ξεχασμένο.
Γαντζώθηκα απο τις βλακείες σου.
Αν η βλακεία ήταν για την βλακεία θα γαντζωνόσουν;
Η βλακεία για να είναι αυθεντική θέλει και ιατρικό πρωτόκολλο.
Έστω και σαν χιουμοράκι, τελικά δεν μπορεί παρά να παράγεις αντιφάσεις.
Αν γαντζώνεσαι από τη βλακεία, αφού την αναγνωρίζεις και οι γάντζοι είναι της απόλυτης εξουσίας σου (δικοί σου, όχι νοικιασμένοι) τότε ένα η βλακεία, δύο το γάντζωμα ή ένα το γάντζωμα και δύο η βλακεία, διαλλιέχτε!
Εκτός κι υπάρχει και το συναισθηματικό φορτίο του να γαντζώνεσαι από κάτι ακόμη κι αν είναι βλακεία που εμπεριέχει κάπου χωμένο τη λέξη "πάθος" γιατί δε γαντζωνόμαστε ποτέ από κάτι που δεν το θέλουμε...εκτός κι υπάρχει παθολογία οπότε επιστρέφουμε στα του ιατρικού πρωτοκόλλου με ειδικότητα ψυχιατρικής.
Μιλάω για ασθένειες που δεν σε κάνουν δυσλειτουργικό.
Πολλοί ποιητές π.χ. με ψυχονευρωτικά, ακόμα και ψυχιατρικά σύνδρομα αρίστευσαν στην ποίηση, φέρνοντας έναν νέο αέρα στα καθʼόλα "υγιειή και στατικά πράγματα.
Γιατί να μη συμβαίνει το ίδιο και με κάποιον που ρέπει στη δημοσίευση ωραίας μουσικής
Ασφαλώς, τέτοιου είδους γαντζώματα αφήνουν ολόκληρο τον κόσμο απʼ έξω (το ότι δεν αφήνουν τη φαντασία να πετάξει ίσως είναι το λιγότερο).
Από την άλλη, ίσως ακριβώς δείχνουν πόσο στενόχωρος και ασφυκτικός είναι ο μικρόκοσμος του Εγώ.
Ίσως…
Δικό σου:
VIDEO 
