Εννοείς για ποιό πράγμα δεν αξίζει να πονάς, έτσι?
Γίνεται αυτό?
Αναίσθητος κανείς δε γεννήθηκε, δάκρυα όλοι μας έχουμε ρίξει είτε για μια αγάπη που τελείωσε, είτε για ένα.. κρεμμύδι.
Γίνεται όμως μέσα απο το κλάμα να γίνουμε καλύτεροι και πιο ανθρώπινοι?
Το κλάμα δείχνει ανθρωπιά, ξέσπασμα, ευαισθησία.
Γίνεται να γίνει ευχάριστα μέρος της ζωής μας? Οπως και το χαμόγελο?
Ο πόνος να είναι δυνατός αλλα να κρατά λίγο γιατί δεν έχουμε χρόνο?
Εχουμε τόσα να κάνουμε, αλλοίμονο αν το κλάμα μας κρατά αιώνια... τότε καταστραφήκαμε!
Αξίζει λοιπόν να κλάψεις για όλα τα συναισθήματα εκτός απο τα υλικά αγαθά, αυτά αποκτώνται εύκολα και γρήγορα, τα ανθρώπινα συναίσθηματα όχι...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.