Ένας άντρας άφησε στους 3 γιους του 17 καμήλες.
Στον πρώτο γιο, άφησε τις μισές καμήλες, στον δεύτερο γιο άφησε το ένα τρίτο από τις καμήλες, και στον μικρότερο γιο άφησε το ένα ένατο από τις καμήλες.
Οι τρεις γιοι λοιπόν μπήκαν σε διαπραγμάτευση. Ο αριθμός 17 δεν διαιρείται με το δύο. Δεν διαιρείται με το τρία. Δεν διαιρείται με το εννιά.
Τα -αδερφικά- αίματα άρχισαν να ανάβουν!
Τέλος, έχοντας φτάσει σε απόγνωση, πήγαν και συμβουλεύτηκαν μία σοφή γριά γυναίκα. Η σοφή γριά σκέφτηκε το πρόβλημά τους για πολλή ώρα και τελικά γύρισε και είπε "Λοιπόν, δεν ξέρω αν μπορώ να σας βοηθήσω, αλλά τουλάχιστον, αν θέλετε, σας δίνω την δική μου καμήλα."
Έτσι τώρα είχαν 18 καμήλες. Ο πρώτος γιος πήρε το μερίδιό του - το μισό του 18 είναι το εννιά. Ο δεύτερος γιος πήρε το ένα τρίτο- το ένα τρίτο του 18 είναι έξι. Ο μικρότερος γιος πήρε το ένα ένατο- το ένα ένατο του 18 είναι δύο. Το σύνολο μας κάνει 17.
Τους περίσσευε και μία καμήλα...
Την επέστρεψαν στην σοφή γριούλα.
Εάν σκεφτεί κανείς για ένα λεπτό αυτή την ιστορία, νομίζω ότι μοιάζει πολύ με τις δύσκολες διαπραγματεύσεις στις οποίες εμπλεκόμαστε. Ξεκινούν σαν τις 17 καμήλες -δεν υπάρχει κανένας τρόπος να τις λύσουμε. Πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω, όπως η σοφή γριά γυναίκα, να κοιτάξουμε την κατάσταση με φρέσκια ματιά και να βρούμε την 18η καμήλα.
- William Ury