"Καλλιτεχνικά/Αισθητικά" blasts from the past, αναμνήσεις από τη διασταλτικά ερμηνευόμενη ιστορία της μουσικής, κινηματογράφου, λογοτεχνίας, ζωγραφικής, and culture in general
Το 1992, σε τεύχος του HM/MH, ο (συγχωρεμένος πλέον) Βαγγέλης Μπαλτάς, συντάκτης του περιοδικού και ιδιοκτήτης του Rock City (κοιτίδα του μέταλ, μαζί με το Χάπενινγκ και το Μετρόπολις, στα 90s), γνωστότερος ως Lord (από αντίδραση λέει στο Warlord του Χάρη Πρασούλα, επικομεταλλά και ρομαντικού) προειδοποιεί, σαν να γνωρίζει
"Μακριά από REM, που σημαίνει Re Eimaste Mosharia" (οι REM κυριαρχούν έχοντας βγάλει το losing my religion, που ακούγεται μέχρι κ στο Μπέβερλι Χιλς 2005, σειρά της εποχής που βλέπει μετά μανία η νεολαία που φορά τίμπερλαντ και στάνσμιθ) "RHCP" (πρέπει να είχαν βγάλει το Blood sugar Geschlechtsverkehr Magic ή κάπως έτσι, αλλά οπωσδήποτε είχαν κάνει μόδα αυτό το αισχρό Funk metal) "2 Unlimited" (ήταν στην εμπροσθοφυλακή της techno με το No limit($) αν κ ολίγον αδικημένοι δεν σκότωσε το μέταλ η τέκνο, αν και έβαλε το χεράκι του ως κίνημα το ρέηβ...) "Nirvana" (οπωσδήποτε έκανα μόδα τη λουζεριά ως στάση ζωής, για να ακολουθήσουν κάτι πουθενάδες τύπου Μπεκ αλλά κ πιο επιφανείς ανύπαρκτοι όπως οι ρέδιοχεδ κλπ).
Βλέποντας από απόσταση, όντως το μέταλ ξεχαρβαλώθηκε και φυσικά συνέβαλαν σε αυτό κυρίως οι τύποι που έκαναν μάγκες ο Κλιφ ριπ κ ο Μέγκαντεηβ
