Ψάχνω στο youtube να το βρω με Χατζηγιάννη να γελάσω και πουθενά.
Να σας κάνω και την εξομολόγηση της ημέρας: όταν ήμουν έφηβη είχα μεγάλο κόλλημα με Αλκίνοο (αφίσα στο δωμάτιο, συλλογή από συνεντεύξεις και λοιπά). Έκανα εκείνη την περίοδο 2 καραγκιοζιλίκια για χάρη του! Το 1ο ήταν όταν κυκλοφόρησε το τεύχος του Διφώνου το 1999 (Μάιος νομίζω) με εξώφυλλο και συνέντευξή του και το είδα πηγαίνοντάς στο σχολείο, έκανα έρανο να μαζέψω λεφτά από τους συμμαθητές μου (καθώς είχα πάει τελείως άφραγκη) για να αγοράσω το περιοδικό στον γυρισμό (με τρέλαναν στα 100ρικα οι ταλαίπωροι

). Το 2ο και πιο extreme ήταν ότι του είχα αγοράσει δώρο (Ονειροπαγίδα από το Μοναστηράκι) και του είχα γράψει δακρύβρεχτο σημείωμα και του τα έδωσα μετά από συναυλία του. Είχα αλλάξει 100 χρώματα και έτρεμα! Και στο τέλος με φίλησε σταυρωτά και πήγα να λιποθυμίσω! Εννοείται δεν πλύθηκα το βράδυ!

Νιάτα!