×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το Chat and fun! είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 69,001 μέλη και 2,479,970 μηνύματα σε 79,002 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το Chat and fun! άλλα 429 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο Chat and fun!!

Εγγραφή Βοήθεια

Τα παιχνίδια μας στην παιδική ηλικία…

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,750 μηνύματα.

H venividivici έγραψε: στις 21:47, 31-07-10:

#41
Α-κα-τα μα-κα-τα
σου-κου-του-μπε
α-μπε φα-μπε
ντο-μι-νε
α-κα-τα μα-κα-τα
σου-κου-του-μπε
α-μπε φα-μπε
“βγές”

Α-μπε-μπα-μπλόμ
του-κι-θε-μπλομ
α-μπε-μπα-μπλόμ
του-κι-θε-μπλομ
μπλιμ-μπλομ
Σαν θα παμε εκεί
στη Βόρεια Αμερική
θα δούμε τον Ερμή
να παίζει μουσική
φτου και “Βγαίνω”

Ανέβηκα στη λεμονιά
να κόψω ένα λεμόνι
κι η λεμονιά τσακίστηκε
και μου κοψε το χέρι.
Δώσμου το μαντιλάκι σου
το χρυσοκεντημένο να δέσω
το δαχτύλι μου που είναι ματωμένο.


Στα ομαδικά παιχνίδια κάποιος έπρεπε να τα φυλάει ή να δίνει εντολές

οπότε τον/την βγάζαμε με κάτι στιχάκια που λέγαμε



4
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε: στις 23:52, 31-07-10:

#42
Και τί να πρωτοθυμηθώ...

Από αγορασμένα παιχνίδια:

-Είχα τρέλα με τα Playmobil. Τρέλα όμως. Είχα πολλά. Το κάστρο των ιπποτών, το στοιχειωμένο πύργο, το φρούριο της Άγριας Δύσης, το Ναό του Ήλιου, ένα σκουπιδιάρικο, ένα περιπολικό κλπ. Είχα άχτι πάντως να πάρω το πλοίο των ιπποτών αλλά τελικά δεν το πήρα ποτέ... Πέρασε η «κάψα»... Να συμπληρώσω ότι ήθελα μόνο τα γνήσια Playmobil... Αν τύχαινε να μου πάρουν τις απομιμήσεις, τα Lyra, τσαντιζόμουν

-Πολλά μικρά στρατιωτάκια... Πολλά όμως. Καουμπόηδες, ινδιάνους, Γερμανούς, Αμερικάνους, Ρώσους, Κινέζους κλπ Παίζαμε με τον αδερφό μου «πόλεμο» για ώρες...

-Game boy... Ναι, ήμουν από αυτούς που πρόλαβαν από νωρίς βιντεοπαιχνίδια οπότε τα περιλαμβάνω... Θυμάμαι ακόμα την ημέρα που είχαμε πάρει το Game boy με το Donkey kong land 2... Αλλά κι ένα παλιό Ατάρι το οποίο μας το είχαν δώσει με πολύ ωραία πάντως παιχνίδια.... Αλλά και το θρυλικό τέτρις...

-Αυτοκινητάκια αν και δεν είχα μεγάλη τρέλα, είχα ένα μικρό ράλυ με τηλεκατευθυνόμενα αυτοκινητάκια...

-Ακόμα θυμάμαι και το ποδοσφαιράκι με τους παίκτες με τα ελατήρια. Το είχα διαλύσει

-Επιτραπέζια. Κάθε Χριστούγεννα το δώρο ήταν συνήθως ένα επιτραπέζιο. Μάντεψε ποιός, η «απαγορευμένη γέφυρα», «Ghost castle», αλλά και τα κλασικά, σκάκι, τρίλιζα, τάβλι, γκρινιάρη κλπ

-Πολύ ωραία θυμάμαι και μια σειρά που είχε βγει όπου έφτιαχνες φιγούρες του θεάτρου σκιών από χαρτί. Φτιάχναμε αυτοσχέδιες παραστάσεις του Καραγκιόζη.

Τώρα από τα ομαδικά παιχνίδια, επίσης πάμπολλα.

-Παντομίμα, τυφλόμυγα, μήλα, κορόιδο, «μπιζ» (και όχι με απαλό σκούντηγμα, έπεφταν γερές μπάτσες...), ενίοτε μακριά γαιδούρα, μπουγέλο, αλάτι ψιλό αλάτι χοντρό, τα αγαλματάκια, «στεφάνια» στο δημοτικό, διελκυστίνδα, κουτσό, κυνηγητό, κρυφτό και άλλα πολλά...

-Στα πάρτυ όταν αρχίσαμε να μπαίνουμε στην εφηβεία, παίζαμε και πιο «πονηρά» παιχνίδια. «Μπουκάλα». «Πυθία» κλπ...

-Κλασικά ποδόσφαιρο (όταν δεν είχαμε μπάλα παίζαμε με μπουκάλι και μας κυνηγούσαν οι δάσκαλοι...), μπάσκετ. Αυτό που θυμάμαι στην αλάνα της γειτονιάς ήταν ότι ήταν καλοκαίρι, ξεκινούσαμε γύρω στις 6 και παίζαμε σερί μέχρι τις 9.30 και κάποιες φορές και περισσότερο και μας φώναζαν οι γονείς μας...

-Όταν ήμαστε μόνοι μας με τον αδερφό μου, σκαρώναμε διάφορα παιχνίδια όπως αυτό με τις 15 ερωτήσεις, και άλλα που δε θυμάμαι...

-Παιχνίδια τύπου σπιρτόκουτο, κότσι, γιάντες (είχε πλάκα αυτό το παιχνίδι, όταν τρώγαμε κοτόπουλο, παίρναμε το διχαλωτό κόκκαλο, το «γιάντες» και το σπάγαμε. Από εκείνη τη στιγμή μόλις ο άλλος που έπαιζες το παιχνίδι σου έδινε κάτι, έπρεπε να πεις «το θυμάμαι», αλλιώς έχανες και έπαιζε ο άλλος.) Ακόμα κι ένα άλλο παιχνίδια όπου έβαζε ο ένας τα χέρια κάτω από τα χέρια του άλλου και έπρεπε να τα σηκώσει και να τον χτυπήσει χέρι. Αν ο άλλος τον απέφευγε, άλλαζε και βάραγε αυτός. Εκεί να δείτε μπάτσες που πέφτανε...

Πρέπει να έχω παίξει πάντως άπειρες ώρες παιχνίδια όταν ήμουν μικρός... Και πολλά τα παίζω και μεγάλος ενίοτε...
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,750 μηνύματα.

H venividivici έγραψε: στις 01:21, 29-11-10:

#43
Τα Μήλα
Παιχνίδι που παίζεται με μπάλα, με περισσότερα από τέσσερα παιδιά. Χωρίζονται σε δυο ομάδες και στέκονται η μια απέναντι στην άλλη σε ορισμένη απόσταση. Στο μέσο στέκονται άλλα παιδιά. Οι ομάδες των παιδιών, που βρίσκονται στις άκρες, πετάνε τη μπάλα και προσπαθούν να χτυπήσουν τα παιδιά που είναι στο κέντρο. Χτυπημένο θεωρείται το παιδί όταν η μπάλα το χτυπήσει. Τα παιδιά που βρίσκονται στο κέντρο προσπαθούν να αποφύγουν τα χτυπήματα γιατί όποιο χτυπηθεί βγαίνει έξω.
Όταν όμως κάποιο παιδί της ομάδας του κέντρου κατορθώσει να πιάσει τη μπάλα στον αέρα, τότε κερδίζει ένα μήλο που συμβολικά σημαίνει πως απέκτησε ένα πλεονέκτημα. Το παιδί που έχει κερδίσει το μήλο δε βγαίνει έξω έστω κι αν χτυπηθεί με τη μπάλα αλλά χάνει το μήλο του. Έχει ακόμα το δικαίωμα να ξαναφέρει μέσα στο παιχνίδι κάποιο απʼ τα παιδιά που έχουν χτυπηθεί και έχουν βγει έξω. Όταν κάποιο παιδί της ομάδας του κέντρου πιάσει τη μπάλα και του ξεφύγει τότε καίγεται και βγαίνει έξω.
Στο τέλος, όταν έχει μείνει μόνο ένα παιδί μέσα, πρέπει να το χτυπήσουν με δέκα ριξιές. Αν αυτό δε γίνει κατορθωτό, τότε το παιχνίδι δεν έχει νικητή και ξαναρχίζει από την αρχή.
Το παιχνίδι τελειώνει κανονικά, όταν χάσουν όλα τα παιδιά της ομάδας του κέντρου.
Το παιχνίδι αυτό το παίζουν αγόρια και κορίτσια και τους είναι ιδιαίτερα αγαπητό.

το έχω αναφέρει πιο πάνω
εδώ είναι αναλυτικά το πως παίζεται....

http://3lyk-polichn.thess.sch.gr/Oly.../paixnidia.htm



Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

_Silence_

Δραστήριο Μέλος

H _Silence_ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 285 μηνύματα.

H _Silence_ έγραψε: στις 22:19, 30-11-10:

#44
Το κλασικο κοριτσιστικο παιχνιδι: Barbie ....Aυτες τις κουκλες τις ειχα παντρεψει πανω απο 100 φορες με τον ''τζον τζον''
.............
ατελειωτες ωρες παιχνιδιου .....
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε: στις 01:56, 01-12-10:

#45
δεν εχω παιξει ποτε με κουκλες. το θεωρουσα χαζο να παιζω με αψυχα πραγματα, να τους μιλω και να ασχολουμαι μαζι τους
μ'αρεσαν τα ποδηλατα, τα αυτοκινητα τα τηλεκατευθυνομενα, οτιδηποτε ειχε να κανει με κατασκευες, απο παγιδες μεχρι αυτοσχεδια σπιτια. στα 13 μου οι φιλες μου ασχολιοντουσαν με τον σακη και γω οδηγουσα αυτοκινητο και εκανα κοντρες στην παραλιακη
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

fockos

Επιφανές Μέλος

Ο fockos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Ζάκυνθος (Ζάκυνθος). Έχει γράψει 11,153 μηνύματα.

O fockos έγραψε: στις 09:31, 01-12-10:

#46
Αρχική Δημοσίευση από moonlight
δεν εχω παιξει ποτε με κουκλες. το θεωρουσα χαζο να παιζω με αψυχα πραγματα, να τους μιλω και να ασχολουμαι μαζι τους
μ'αρεσαν τα ποδηλατα, τα αυτοκινητα τα τηλεκατευθυνομενα, οτιδηποτε ειχε να κανει με κατασκευες, απο παγιδες μεχρι αυτοσχεδια σπιτια. στα 13 μου οι φιλες μου ασχολιοντουσαν με τον σακη και γω οδηγουσα αυτοκινητο και εκανα κοντρες στην παραλιακη
Kαι εγώ έτσι έλεγα και πήγα να πάρω στην ανιψιά μου ένα τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο ένα κόκκινο ωραίο ήτανε. Αλλά αυτή μόλις το είδε άρχισε να κλαίει νόμιζε ότι ήταν τέρας.
Έτσι εγώ τώρα θα τις παίρνω κούκλες και αρκουδάκια

άβυσσος η ψυχή της γυναίκας από μωρά θέλουνε να γίνουν μανούλες και μοντέλα.

1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε: στις 16:37, 01-12-10:

#47
χαχαχα α ρε φοκο!! το ειδος μου παιδι μου ειναι σπανιο γενικως σε κοριτσακια αγοραζουμε κουκλιτσες!
θυμαμαι καποια χριστουγεννα η μαμα μου η καημενη μου χε αγορασει μια κουκλα που μιλουσε και τραγουδαγε ετσι μεγαλη και θυμαμαι οταν ξετυλιγα το κουτι ελεγα τι στο καλο ειναι τοσο μεγαλο και με το που βλεπω την κουκλα επαθα μια απογοητευση που δεν λεγεται!!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ισπανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 11,359 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε: στις 14:50, 31-12-11:

#48
εμενα το αγαπημενο μου παιχνιδι ηταν τα μηλα..
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,603 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε: στις 15:59, 07-08-16:

#49
Όταν ήμουν παιδί, τη δεκαετία του '80, δεν υπήρχε ίντερνετ. Παίζαμε κρυφτό, κυνηγητό, σκοτεινό δωμάτιο, "χαλασμένο τηλέφωνο", "μήλα", μονόπολη, στρουμφάκια, βόλεϊ, μπάσκετ. Επιπλέον, συνηθίζαμε να κάνουμε αγώνες με τα ποδήλατά μας. Επίσης, μέχρι 10 χρονών δεν αποχωριζόμουν τον αρκούδο μου, που μου τον είχε χαρίσει η νονά μου.
Λέγεται ότι εμείς τα "παιδιά" της δεκαετίας του '80 ήμασταν η τελευταία γενιά παιδιών που χαρήκαμε το παιχνίδι στις αλάνες. Χωρίς να θέλω να εξιδανικεύσω τα παιδικά μου χρόνια θεωρώ ότι αυτό ισχύει.

Υ/Γ Κάτι που μου έχει μείνει αξέχαστο: Κάθε Ιούνη, όταν έκλειναν τα σχολεία, έκανα πάρτι για τα γενέθλιά μου και καλούσα όλα τα παιδιά της τάξης μου. Το τι τρέλες κάναμε δεν περιγράφεται. Λόγω του ότι έκλειναν τα σχολεία για 3 μήνες ήμασταν σε ξέφρενη κατάσταση. Βάζαμε μια σκόνη στο πάτωμα, για να γλιστράει και κάναμε πατινάζ. Καταβρεχόμασταν με το λάστιχο στη βεράντα. Καταβρέχαμε τους/τις περαστικούς/ες. Κάναμε τα φαντάσματα. Πετάγαμε πατατάκια ο/η ένας/μία στον/στην άλλο/η. Τσαλαβουτούσαμε στην πλαστική πισίνα. Περιττό να σας πω ότι γινόταν το σπίτι χάλια κι ότι ξεσηκώναμε την πολυκατοικία. Την άλλη μέρα βέβαια ξεπατωνόμασταν στη δουλειά με τη μαμά μου, για να επαναφέρουμε το σπίτι στην αρχική του ισορροπία.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη BLUE SEA : 07-08-16 στις 16:20.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,917 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 23:59, 07-08-16:

#50
Αρχική Δημοσίευση από BLUE SEA
Όταν ήμουν παιδί, τη δεκαετία του '80, δεν υπήρχε ίντερνετ. Παίζαμε κρυφτό, κυνηγητό, σκοτεινό δωμάτιο, "χαλασμένο τηλέφωνο", "μήλα", μονόπολη, στρουμφάκια, βόλεϊ, μπάσκετ. Επιπλέον, συνηθίζαμε να κάνουμε αγώνες με τα ποδήλατά μας. Επίσης, μέχρι 10 χρονών δεν αποχωριζόμουν τον αρκούδο μου, που μου τον είχε χαρίσει η νονά μου.
Λέγεται ότι εμείς τα "παιδιά" της δεκαετίας του '80 ήμασταν η τελευταία γενιά παιδιών που χαρήκαμε το παιχνίδι στις αλάνες. Χωρίς να θέλω να εξιδανικεύσω τα παιδικά μου χρόνια θεωρώ ότι αυτό ισχύει.
Μη το λες.Εμείς (γεννηθείς το 94 ) και κρυφτό παίζαμε και κυνηγητό (και τον συνδυασμό των 2) και λιώσιμο από τη μπάλα κάθε βράδυ στο πάρκο και φωνάζαμε σαν τους τρελούς στις''ψειρες''(τι παιχνιδάρα) και ποκεμον πιάναμε με τον old fashioned τρόπο στο Game Boy.

Tα υπέροχα παιδικά χρόνια είναι όπως λέμε στα ελληνικά just a matter of perspective.
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    charmander

Βρείτε παρόμοια