Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 79,332 εγγεγραμμένα μέλη και 3,070,725 μηνύματα σε 94,356 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 448 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο Chat and fun!.

Εγγραφή Βοήθεια

Παιδικά χρόνια τότε και τώρα

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:02, 03-06-06:

#1
Το παρακάτω κείμενο κυκλοφορεί στα email και στην blogoσφαιρα.
Το παραθέτω εδώ προς συζήτηση και σχολιασμό.



H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κοκάλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω . Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room . Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 21:21, 03-06-06:

#2

όσο μεγαλώνω τα σκέφτομαι όλα αυτα....
και ναι τα έχω κάνει πολλές φορες κουβέντα με φίλους....
με αυτους της δικής μου γενιάς που ειχαν όντως την τυχη να μεγαλώσουν σαν παιδια!
Και το μόνο που καταλήγω μονιμως ειναι μια απεραντη θλιψη και μια αγωνια....
Αγωνία για τα δικά μου παιδια!
Οταν με το καλό κάνω... πως θα μεγαλώσουν....

Κι εκεί ερχεται το καλοκαιρι....
Που όταν ανοιγω το παραθυρο ακουω από κατω στο στενο τους πιτσιρικάδες να βριζουν μ@λ@κα ο ένας τον άλλον και γω να το παιζω και καλα κακια και να βγαινω στο μπαλκονι και να τους λεω να μιλανε καλυτερα...
Και να ανοιγω ακομα πιο πολυ τα παραθυρα για να τους ακουω που παιζουν και απο μεσα μου να γελαω... και να θυμαμαι (σε ευχαριστω πολύ Θεε μου για αυτό.... ΘΥΜΑΜΑΙ!) τα δικά μου χρόνια, και το δικό μου στενο κατω απ το πατρικό μου σπιτι και την κυρα Ευθαλια που φωναζε να μιλαμε καλυτερα!
Αραγε να γελαγε κι εκεινη από μεσα της?

Και να θυμαμαι ότι πριν 10 χρόνια που αγορασα το σπιτι μου και ήμουν μόλις 25 το αγορασα εδω ακριβως για αυτο τον λόγο... για το αδιεξοδο στενο κατω απ το σπιτι που θα μπορουν κάποια στιγμή να παιζουν τα βλασταρια μου....
Ναι το ειδα να ερχεται αυτο....

Και νιωθω θλιψη για τη γενια του Nitendo και η γενια αυτη σιγουρα νιωθει θλιψη για τη γενια μου που δεν ηξερε να παιζει τπτ αλλο εκτος από ξυλικι... πεντοβολα... μακρια γαϊδουρα....

Και τελικα αναλογιζομαι ξανα και ξανα... θα ειναι έτσι και τα δικα μου παιδια?
Θα αναγκαστω να μπω και γω σε αυτο το τριπακι? Θα ΠΡΕΠΕΙ να τους αγορασω gameboy για να μην τα κοροϊδευουν τα άλλα παιδια?
Η κουμπάρα μου τουλαχιστον αυτο μου ειπε....
"επρεπε να του το παρω γιατι όλα τα παιδια ειχαν και ο δικος μου ηταν σαν ουφο"
Κι εμεινα αποσβολομενη να την κοιταω....

Και αναρωτιεμαι... μηπως να τα μαζεψω και να φυγω απ την Αθηνα?
Στην επαρχια τα πραγματα ειναι -ακόμα- πιο αγνά....
Τι μπορω να κανω για τα παιδια μου για να μεγαλωσουν σαν παιδια όπως μεγαλωσα εγω?

Και καταλήγω....
Το μονο που μπορω να κανω ειναι να ΘΥΜΑΜΑΙ.... ότι ήμουν και γω παιδι...
Να ΘΥΜΑΜΑΙ πως επαιζα.... να μάθω στο παιδι μου να παιζει αμπαριζα... μπορει και να του αρεσει....
Να μάθω να παιζω και γω gameboy ωστε να μην εχουμε το χασμα.... μπορει και να μου αρεσει....

Αν παραμινω παιδι... θα βοηθησω το παιδι μου να μεγαλωσει σαν παιδι
Αυτος ειναι ο στοχος μου... αυτο ειναι το οραμα μου και οι βλεψεις μου για το πως θα ήθελα να μεγαλωσω τα δικα μου παιδια...
Ευχομαι καποια στιγμή να ευλογηθω και να τα καταφερω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 21:22, 03-06-06:

#3
Μαλλον δεν ειμαι τοσο "παλια" οσο ο μπλογκερ που το γραψε, αλλα ολα αυτα τα χω ζησει (εκτος απ'αυτο που εριχνα κοριτσια βαζοντας τους χερι :p), και τα αναπολω τρελα. Νομιζω ομως οτι υπερβαλλουμε για την εισοδο της τεχνολογιας στη ζωη των παιδιων.. Οπως μεγαλωσαμε εμεις με δεδομενο το τηλεφωνο και την τηλεοραση που στη γενια των γονιων μας ηταν κατι που τοτε ξεκινησε, ετσι και η επομενη γενια θα εχει δεδομενο στη ζωη της τον υπολογιστη και το ιντερνετ. Τα παντα εχουν καλη και κακη χρηση. Στο χερι των γονιων ειναι να προτρεψουν τα παιδια τους να βγουν στο δρομο να παιξουν (κι εμεις ειχαμε αταρι και καιγομασταν με τις ωρες στα νιατα μας, αλλα το κρυφτο και τα μηλα ποτε δε μας ελειψαν). Πιο αρνητικο πλεον ειναι οτι ο τροπος ζωης στις πολεις στις περισσοτερες περιοχες δεν επιτρεπει παιχνιδια στο δρομο και την αθωοτητα που υπηρχε πριν κατι χρονια, παρα η χρηση υπολογιστων με τα καλα και τα κακα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 11:51, 04-06-06:

#4
Από τότε που ανακάλυψα τον Η/Υ έπαψα να ζωγραφίζω...
Ευτυχώς θυμήθηκα ξανά πως γίνεται όταν απέκτησα την κόρη μου.
Ξαναέφτιαξα χάρτινα καραβάκια και καραβάκια με καρυδότσουφλο.
Θυμήθηκα τα παιδικά τραγούδια από το δημοτικό, τα αυτοσχέδια στιχάκια, "αγόρια ιππότες-κορίτσια μαύρες κότες"
Θυμήθηκα εκείνο το παιχνίδι που πλέκαμε στα χέρια μας ένα κομμάτι σχοινί και ανταλλάσσαμε τα πιθανά του σχήματα ανάμεσα στα χέρια μας. (Αλήθεια ξέρει κανείς πως λέγεται?)

Την έμαθα να παίζει λάστιχο, με έμαθε να παίζω τάπες….

Τότε ανοίγαμε τη "Για σας παιδιά" για να δούμε μια κακοτυπωμένη φωτογραφία ενός άγριου ζώου ή ενός εξωτικού φυτού.
Τώρα, όταν η κόρη μου με ρώτησε πως είναι ένα τσιτάχ άνοιξα το google και μέσα σε 5 λεπτά είχαμε δει σχετικές πληροφορίες, video, εικόνες.

Κι εκείνη τώρα όπως κι εγώ τότε, αγκαλιάζει κάθε βράδυ τον αρκούδο της και κοιμάται γλυκά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

briki

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη briki
H briki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 200 μηνύματα.

H briki έγραψε στις 12:38, 04-06-06:

#5
Πολυ συγκινηθηκα που το διαβασα αυτο το ποστ, οποιος κι αν το εγραψε, μπραβο του
Ειχα την τυχη να μεγαλωσω σε επαρχια και τα εχω κανει περιπου ολα αυτα, αλλωστε δεν ειμαι και μικρη, ειμαι 26 χρονων πια! Με κομπιουτερ ηρθα πρωτη φορα σε επαφη στην 1η Γυμνασιου οπου ειχαμε μαθημα Πληροφορικη 1 και 2 στα 7ωρα του σχολικου προγραμματος. Με το ιντερνετ ηρθα 1η φορα σε επαφη στο 1ο ετος σπουδων, το οποιο ομως δεν μου χε κανει τρομερη εντυπωση γι' αυτο και παραμενω ασχετη και προσπαθω τωρα πια να μαθω καποια πραγματα Σε οτι αφορα τα κινητα, ευτυχως δεν ειχαμε μεχρι που τελειωσα το λυκειο, κι εγω ημουν κατηγορηματικη στο να αποκτησω, μεχρι που πηρα καποια στιγμη, αναγκαστικα..
Παντως οι πιο "ηρεμες" μερες μεσα στην βδομαδα ειναι οταν παω στο γραφειο (που κανω ασκηση) και εχω ξεχασει το κινητο μου σπιτι... πω πω! δεν σας περιγραφω την ικανοποιηση και την ηρεμια που νιωθω, το αφεντικο μου βεβαια τα παιρνει πολυ ασχημα που δεν μπορει να με βρει... αλλα τι να κανουμε...εγω φταιω; looooooooooooooooooool

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 12:46, 04-06-06:

#6
Μάλλον κι εγώ ανήκω στους τυχερούς
Κι ας βιάστηκα λιγάκι να μεγαλώσω, βίωσα ανέμελη παιδική ηλικία, με κούνιες, αλάνες, ποδήλατα, αμπάριζα, τα μήλα, διακοπές, όλα όσα φοβάμαι ότι τα παιδιά μου θα στερηθούν.
Μια εποχή σκεφτόμουν πως αν κάνω παιδιά θα ήθελα να τα μεγαλώσω μακρυά απο την πόλη, γιατί ακόμη και αν τους πάρω ποδήλατο που θα κάνουν;Στους δρόμους που είναι πήχτρα στα αυτοκίνητα;Και μπάλα που θα παίζουν;Στα μπαλκόνια όπως κάνουν κάποια παιδιά που βλέπω και λυπάμαι;
Δεν είναι μόνο ότι βγαίνει νέα μόδα και χάνονται τα παραδοσιακά παιχνίδια, είναι και ότι αλλάζει η μορφή της κάθε πόλης.Ακόμη και γύρω απο το πατρικό μου που δεν βρίσκεται στο κέντρο του Πειραιά αλλά σε γειτονιά είναι πλέον τόσο πολυσύχναστοι οι δρόμοι, τόσες λίγες οι αλάνες, που θα βρουν ασφαλές μέρος να παίξουν τα παιδιά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

briki

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη briki
H briki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 200 μηνύματα.

H briki έγραψε στις 12:50, 04-06-06:

#7
Δυστυχως kleftra μονο σε καποιους οργανωμενους παιδοτοπους και γηπεδα, κι οσο ειναι μικρα αυτο συνεπαγεται στο οτι θα πρεπει να βρισκεις τον χρονο να τα πηγαινεις εσυ ή καποιος δικος σου ανθρωπος (αφου μιλαμε για δικα σου παιδια)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 13:02, 04-06-06:

#8
Αρχική Δημοσίευση από briki
Δυστυχως kleftra μονο σε καποιους οργανωμενους παιδοτοπους και γηπεδα, κι οσο ειναι μικρα αυτο συνεπαγεται στο οτι θα πρεπει να βρισκεις τον χρονο να τα πηγαινεις εσυ ή καποιος δικος σου ανθρωπος (αφου μιλαμε για δικα σου παιδια)
Ναι δυστυχώς, αυτό ακριβώς είναι που με στεναχωρεί.Εμείς παίρναμε το ποδήλατο και τρέχαμε με τα παιδιά της γειτονιάς.Τα αυριανά παιδιά θα πρέπει να μεταφέρονται και να παίζουν 4-5(γιατί πόσο ελεύθερο χρόνο να έχει πια και ένας γονέας ειδικά όταν εργάζεται) λες και πηγαίνουν φροντιστήριο.
Είχα σκεφτεί(και ακόμη υπάρχει στην άκρη του μυαλού μου) όταν θα αποφασίσω να κάνω οικογένεια να μετακομίσω πιο περιφερειακά(είτε εδώ που βρίσκομαι τώρα είτε αν είμαι Αθήνα κάπου στα Μεσόγεια) μπορεί να χρειάζεται να οδηγώ κάθε μέρα 40χλμ για να πάω στην δουλειά μου και 40χλμ για να γυρίσω όμως θα ξέρω πως το παιδί μου το απόγευμα θα βγει να τρέξει, να παίξει και η μόνη μου έγνοια θα είναι μην γυρίσει με καμμιά γρατζούνια κι όχι μην μου το πατήσει κάποιο αυτοκίνητο.
Δεν θα άντεχα να το μεγαλώσω κλεισμένο σε ένα διαμέρισμα μπροστά σε ένα ηλεκτρονικό, δεν θα άντεχα να του στερήσω την παιδική ηλικία γιατί είναι η μόνη που δεν αναπληρώνεται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:12, 04-06-06:

#9
Η επαρχία δεν είναι πια πανάκεια...δυστυχώς... (Βλέπε Βέροια)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 13:32, 04-06-06:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Η επαρχία δεν είναι πια πανάκεια...δυστυχώς... (Βλέπε Βέροια)
Δυστυχώς αυτά συμβαίνουν σε όλες τις περιοχές....απλά στην Βέροια έπεσαν τα φώτα της δημοσιότητας τώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 09:04, 05-06-06:

#11
Το σπίτι που έχτισα, βρίσκεται σε μια γειτονιά, που λες και την έχει ξεχάσει ο χρόνος. Παιδιά με ποδήλατα, γυναίκες να καθαρίζουν τις αυλές τους αλλά και τον δρόμο από τα φύλλα των δέντρων, οι πατεράδες να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, δυο τετράγωνα πιο κάτω. Να φανταστείτε, μέχρι και εγώ πήρα ποδήλατο και δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο το ευχαριστιέμαι να πηγαίνω στον μανάβη και να βάζω τις σακούλες με τα ψώνια στο τιμόνι

Από την άλλη, έχω δει αμάξι να περνάει το δρομάκο μας, με ιλιγγιώδη ταχύτητα και συνειδητοποιώ ότι αυτός ο τύπος, εκτός από του ότι είναι πολλά κιλά μ@λάκας, δεν θα προλάβει να σταματήσει έγκαιρα αν πεταχτεί κάποιο παιδί μπροστά του.

Δεν είναι μόνο η άκρατη ανάπτυξη των πόλεων, η τσιμεντοποίηση των πάντων...είναι και οι άνθρωποι που έχουν αλλοτριωθεί.


Στην τελική, ευτυχώς που έχω πυλωτή, και θα τα "κλείνω" εκεί τα παιδιά μου,να παίζουν.Κάτι είναι και αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

erodia

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη erodia
H erodia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και επαγγέλεται Υπεύθυνος marketing . Έχει γράψει 279 μηνύματα.

H erodia έγραψε στις 15:35, 05-06-06:

#12
Αχχχ....βρε isi τι μου θύμησες!!!!
Θέλω να πιστεύω πως και εγώ ανήκω στους τυχερους που είχαν την ευκαιρία να περάσουν ξέγνοιαστα παιδικά χρόνια και να έχουν μόνο γλυκιές αναμνήσεις!
Η περιγραφή σου ταιριάζει σχεδόν απόλυτα στο μοτίβο των δικών μου παιδικών χρόνων και πραγματικά με συγκίνησες.....
Βλέπω τα σημερινά παιδιά που αντί να χαίρονται την ελευθερία, το παιχνίδι, τις σκανταλιές τους....είναι τρυπωμένα συνεχώς κάτω από την σκιά κάποιου καθηγητή και τρέχουν τα δόλια να προλάβουν τον χρόνο μπας και αρπάξουν καμμιά γνώση παραπάνω.....οι γειτονιές όπου άλλωτε ήταν γεμάτες από τις φωνές μας τώρα όποτε περνάω ο μόνος θόρυβος που ακούω είναι των αυτοκινήτων....
Αχχχ...βρε isi τι μου έκανες μεσημεριάτικα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιάννης
Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 41 ετών . Έχει γράψει 2,257 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε στις 15:44, 05-06-06:

#13
Κάθε καλοκαίρι κοιμόμασταν στο μπαλκόνι με τον αδερφό μου πάντα ανοικτά τα πάντα παρότι μέναμε στον 1ο όροφο.
Παίζαμε στο σχολείο απέναντι και οι ειδήσεις ήταν τόσο βαρετές που το μόνο που άκουγες ήταν για κάποιο έγκλημα πάθους μια φορά το εξάμηνο και πάρα πολλά πολιτικά. Ασφάλεια παντού μόνο σε περιόδους εκλογών ή ποδοσφαιρικού αγώνα γινόταν ο χαμός. Ανυπομονούσαμε για το καλοκαίρι για να παίζουμε μέχρι 11 και 12 το βράδυ με τους γονείς μας ουτέ κάν να αγχώνονται που είμαστε.
Όλη την μέρα έξω και η τηλεόραση μόνο για 1,2 ώρες το βράδυ η για τον χειμώνα. Ωραία ήταν και μακάρι να μην χάλαγε ποτέ αυτή η αθοώτητα που νιώθαμε. Είμασταν οι τυχερές γενιές που δεν έννιωσαν την στέρηση που έζησε η γενιά των πατεράδων μας και πιο πριν και δεν νιώθουμε τα χιλιάδες προβλήματα που βιώνει η σημερινή γενιά.
Άντε να δούμε τα παιδιά και τα εγκόνια μας τι θα ζήσουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,221 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 02:39, 13-04-08:

#14
Πρόσφατα έλαβα το παρακάτω mail, το οποίο με έκανε να νοσταλήσω τα παιδικά μου χρόνια
Σας το παραθέτω:

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα. μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
Εσείς πως βρίσκετε τον τρόπο που μεγαλώνουν τα σημερινά παιδιά;Νοσταλγείτε τον παλιό καιρό; Τα "παιδιά του 2000" τι θα λένε σε 20 χρόνια από τώρα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,376 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 02:57, 13-04-08:

#15
Μόλις με έπιασε η νοσταλγία για τα παιδικά μου χρόνια.
Ευτυχώς αναγνωρίζω πολλά από αυτά που αναφέρονται , άρα μπορώ να πω με σιγουριά πως πέρασα ωραία παιδικά χρόνια.

Σήμερα βλέπω τα παιδιά πως μεγαλώνουν και ειλικρινά δε θα ήθελα να μεγαλώσουν τα παιδιά μου υπό αυτές τις συνθήκες.Κάποτε δεν μαζευόμασταν απο τις αλάνες και τα παιχνίδια, και τωρα βλέπω τα παιδια μεσα στους τεσσερις τοίχους με ένα ηλεκτρονικό και να περιμένουν την Κυριακή για να πάνε μια εκδρομή.
Πιστεύω πως στο παρελθόν τα παιδιά νιώθανε περισσότερο τη χαρά της παιδικής ηλικίας , παρά τωρα.Στο μέλλον δε θέλω να φανταστώ πώς θα είναι.Ελπίζω μόνο να μπορέσουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας τα ίδια βιώματα που είχαμε εμείς σαν παιδιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dark_kronos (Rognan)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Dark_kronos
Ο Rognan αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,876 μηνύματα.

O Dark_kronos Όλα είναι ψεύτικα έγραψε στις 03:01, 13-04-08:

#16
Αυτο το αρθρο, αμα το προσεξουμε λιγο, βγαζει αρκετα πραγματα στην φορα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,221 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 03:03, 13-04-08:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Bill
Ελπίζω μόνο να μπορέσουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας τα ίδια βιώματα που είχαμε εμείς σαν παιδιά.
Aυτό σκέφτομαι κι εγώ, αλλά δεν ξέρω το κατά πόσο είναι εφικτό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,376 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 03:05, 13-04-08:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Dark_kronos
Αυτο το αρθρο, αμα το προσεξουμε λιγο, βγαζει αρκετα πραγματα στην φορα...
Ανέλυσε λίγο τη σκέψη σου κι εσύ.

Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Aυτό σκέφτομαι κι εγώ, αλλά δεν ξέρω το κατά πόσο είναι εφικτό
Όντως λίγο δύσκολο,αλλά στο χέρι όλων μας είναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dark_kronos (Rognan)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Dark_kronos
Ο Rognan αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,876 μηνύματα.

O Dark_kronos Όλα είναι ψεύτικα έγραψε στις 03:13, 13-04-08:

#19
Αρχική Δημοσίευση από Bill
Ανέλυσε λίγο τη σκέψη σου κι εσύ.
Λεει πχ μεσα στο αρθρο "Ακομα και τα παιχνιδια μας ηταν βιαια". Για δες πως κανουν καπιοι σημερα για τα παχνιδια που περιεχουν βια... Τι λενε κλπ. Ενω τοσος κοσμος που μεγαλωσε ετσι τι επαθε δλδ τελικα;...

Και γενικα αναφερονται πολλα τετια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

T_Chameleon

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη T_Chameleon
Ο T_Chameleon αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 224 μηνύματα.

O T_Chameleon έγραψε στις 11:58, 13-04-08:

#20
Το έχω ξανά διαβάσει το εμαιλ και ομολογώ πως ναι πολλά στοιχεία από αυτό το μαιλ ήταν ενσωματωμένα στην ζωή μας.. χαίρομε που έζησα όλα αυτά που τα σημερινά παιδία στην πλειοψηφία τους δεν θα ζήσουν..Ισος το μόνο που παρέμεινε ίδιο είναι ως προς την συσκευή είναι η τηλεόραση….Ωραία χρόνια..σημερα με τη να προτοαρχινισουμε με της αρρώστιες τον ζωικών τροφών?με τα παιδία που είναι κλεισμένα και παίζουν παιχνίδια στο μονιτορ?...ειταν μια εποχή και πέρασε πρέπει να συμβιβαστούμε με την τεχνολογία του σήμερα και να νοσταλγούμε την ζωή του χτες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fielda

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη fielda
H fielda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 479 μηνύματα.

H fielda έγραψε στις 13:07, 13-04-08:

#21
Παρόλο που γεννήθηκα μετά το 1985 αναγνωρίζω τα περισσότερα από αυτά που περιγράφει το e-mail αυτό. Χαίρομαι ιδιαίτερα που μεγάλωσα έτσι, που τα παιδικά μου χρόνια ήταν τόσο μα τόσο αθώα σε σχέση με αυτά των παιδιών του σήμερα. Πολλές φορές τα παρατηρώ και δε βρίσκω καμία ομοιότητα με εμένα όταν ήμουν στην ηλικία τους. Θυμάμαι ότι έτρεχα, έπεφτα, χτυπούσα, λερωνόμουν σε καθημερινή βάση αλλά ήταν πολύ ωραία. Θα ήθελα κι εγώ να μεγαλώσουν έτσι τα παιδιά μου αλλά είναι μάλλον σχεδόν ακατόρθωτο με τα σημερινά δεδομένα. Τότε πολύ λίγοι ήξεραν τι είναι υπολογιστής, τώρα έχω φτάσει στο σημείο να το σπουδάζω κιόλας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,646 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 20:10, 13-04-08:

#22
Αρχική Δημοσίευση από Bill
ωραία παιδικά χρόνια
Έχω 2 άγνωστες λέξεις.


Όσο υπάρχουν οι καταραμένες Πανελλήνιες και η πίεση από το οικογενειακό περιβάλλον (λογική, τόση ανεργία υπάρχει) θα γίνεται όλο και πιο πιεστική η ζωή για τα παιδιά. Δεν μ' αρέσει να καταστροφολογώ (θέλω να βλέπω τα πράγματα από αισιόδοξη μεριά) αλλά δυστυχώς το σημερινό σύστημα είναι απλά απάνθρωπο.

Αυτά τα ολίγα και πάντα όπως τα βλέπω εγώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,058 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 20:17, 13-04-08:

#23
Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος
Έχω 2 άγνωστες λέξεις.


Όσο υπάρχουν οι καταραμένες Πανελλήνιες και η πίεση από το οικογενειακό περιβάλλον (λογική, τόση ανεργία υπάρχει) θα γίνεται όλο και πιο πιεστική η ζωή για τα παιδιά. Δεν μ' αρέσει να καταστροφολογώ (θέλω να βλέπω τα πράγματα από αισιόδοξη μεριά) αλλά δυστυχώς το σημερινό σύστημα είναι απλά απάνθρωπο.

Αυτά τα ολίγα και πάντα όπως τα βλέπω εγώ.
οι πανελλήνιες είναι στα ~18... Τι σχέση έχει με τα παιχνίδια που (δεν) παίζει κάποιος στα 8?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,646 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 20:27, 13-04-08:

#24
Αρχική Δημοσίευση από Resident Evil
οι πανελλήνιες είναι στα ~18... Τι σχέση έχει με τα παιχνίδια που (δεν) παίζει κάποιος στα 8?
Πλέον έχουν ξεκινήσει φροντηστήρια και στα Δημοτικά.
Πρόσθεσε και ξένες γλώσσες και λοιπά.

Φυσικά και δεν γενικεύω, δεν ισχύει σε κάθε παιδί αυτό.





Θα επιστρέψω αργότερα με πιο εμπεριστατωμένη απάντηση, γιατί γύρισα πτώμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δανάη

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Δανάη
H Δανάη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών . Έχει γράψει 333 μηνύματα.

H Δανάη έγραψε στις 20:28, 13-04-08:

#25
Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος
Όσο υπάρχουν οι καταραμένες Πανελλήνιες και η πίεση από το οικογενειακό περιβάλλον (λογική, τόση ανεργία υπάρχει) θα γίνεται όλο και πιο πιεστική η ζωή για τα παιδιά. Δεν μ' αρέσει να καταστροφολογώ (θέλω να βλέπω τα πράγματα από αισιόδοξη μεριά) αλλά δυστυχώς το σημερινό σύστημα είναι απλά απάνθρωπο.

Αυτά τα ολίγα και πάντα όπως τα βλέπω εγώ.
Καλά και εγώ έδινα Πανελλήνιες και είχα αυτή τη πίεση που λές αλλά τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ ωραία, ξενοιαστα! Πολλά από αυτά που λέει το μαιλ τα έζησα! Αν και εγώ μεγάλωσα στην επαρχία οπου τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, άλλοι ρυθμοί ζωής!

Το θέμα αυτό με έχει απασχολήσει και μένα για να είμαι ειλικρινής! Βλέπω κιολας και τον αδερφό μου (10 χρόνια μικρότερος) ο οποίος κάποιες φορές δε θέλει να βγει να παίξει με τους φίλους του παρα προτιμά να δει τηλεόραση ή να παιξει στο πσ παιχνίδια! και ειλικρινά με στεναχωρεί γιατί αν σε αυτή την ηλικία δε βγουν να παίξουν πότε θα το κάνουν? εγώ σε αυτή την ηλικία τελειωνοντας τα μαθήματά μου έβγαινα έξω, έπαιζα με τα άλλα παιδιά κ γύριζα όταν νύχτωνε! Τηλεόραση άρχισα να βλέπω που κ που πέμπτη δημοτικού, για υπολογιστή δε κάνω λόγο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,646 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 20:30, 13-04-08:

#26
Καλά, μην τα παίρνεις και τοις μετρητοίς (απλά κρίνω εξ' ιδίων τα αλλότροια ). Θα έρθω με πιο εμπεριστατωμένη απάντηση λέμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 21:29, 13-04-08:

#27
Λοιπόν, κι εγώ στους τυχερούς ανήκω. Γεννημένη το '91 δε θα το περίμενε κανείς. Μεγάλωσα όμως σε νησί, πράγμα καθοριστικό. Έχω αναμνήσεις πλούσιες και φιλίες ζωής να κρατάω. Παίζαμε χωρίς τους γονείς να κοιτούν με την άκρη του ματιού τους. Γυρνούσαμε στους δρόμους και χτυπούσαμε, λερωνόμασταν. Λύναμε μόνοι μας τις διαφορές μας. Είμασταν πιο ανεξάρτητα παιδιά και πιο αισιόδοξα.

Όταν ήρθα στον Πειραιά παρατηρούσα τη διαφορά. Οι φίλοι μου ήταν πιο ανασφαλείς. Δεν επέστρεφαν αργά στο σπίτι, πάντα από τον κεντρικό, ποτέ μόνοι. Γεμάτοι περιορισμούς και πιο απόμακροι. Αυτός δεν είναι καλός μαθητής, είναι κακή παρέα:Παιδί δεν γνώριζα τέτοια. Κι όμως ως έφηβη βλέπω τα πράγματα ακόμα διαφορετικότερα.

Η τεχνολογία έχει εισαχθεί στις ζωές μας και η "γνώση". Τώρα ξέρουμε ότι μία βόλτα, μπορεί να αντικατασταθεί από ένα σερφάρισμα. Έλα που δεν είναι μία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,318 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 21:47, 13-04-08:

#28
Ωραίες οι παλιές εποχές αλλά σε τι διαφέρει ένα σημερινό 8χρονο από τα 8χρονα το '94; Μήπως δε παίζει μπάλα στο σχολείο με κουτάκια Amita? Η κυνηγητό αγόρια κορίτσια; (από μικροί μαθαίνουμε να τις κυνηγάμε). Απλώς το 8χρονο τότε έπαιζε με ατάρι ενώ τώρα παίζει με playstation2... Και φυσικά βγαίνουν τα παιδάκια έξω ακόμη.

Πιο ανησυχητικό βλέπω το φαινόμενο με τα 16χρονα 17χρονα που αντί να τη πέσουν σε καμία πάνε και λιώνουν με το facebook και τα rpg στα netcafe. Καλό το νετ και τα games αλλά προηγείται η επαφή με ανθρώπους και μετά με την οθόνη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη fantasmenos : 13-04-08 στις 21:48. Αιτία: συντακιτικό λάθος
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kakerlak
H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 1,391 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε στις 09:39, 12-01-09:

#29
Το βρήκα στο Facebook.

Mε πήρε πολλά χρόνια πίσω!!! Πόσο θα ήθελα να τα ζούσα όλα αυτά ξανά κ ξανά.
Όταν ήμασταν σε εκείνη την ηλικία θέλαμε να μεγαλώσουμε.
Άραγε τα παιδιά μας τι θα θυμούνται από τα δικά τους παιδικά χρόνια. ???




Είμαστε ακόμα από 19 εώς 28...

Θα θέλαμε να θυμόμαστε τις μουσικές εκείνης της εποχής αλλά ήμασταν πολύ μικροί για να έχουμε τέτοιες αναμνήσεις (αν και το Sweet Dreams των Eurithmics ηχεί ακόμα στα αυτιά μας, γιατί μπορούσαμε να έχουμε γλυκά όνειρα)...

Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε Κρυφτό, Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α. ...

Βλέπαμε Στρουμφάκια, Thundercats, Κabamaru και Candy Candy και όχι Pokemon, Digimon και Yu Gi Oh...

Παίζαμε με Playmobil και LEGO και όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα να μας δεχθεί...

Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ, γαριδάκια Extra και Φοφίκο...

Βλέπαμε εκπαιδευτική τηλεόραση στην ΕΡΤ1 και Φρουτοπία και του κουτιού τα παραμύθια...

Επίσης κάναμε ακόμη παιδικά πάρτυ στα σπίτια μας και δεν τρέχαμε σε κάθε τυχαίο παιδότοπο...

Δεν γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία αλλά την ανακαλύψαμε σε μία καλύτερη ηλικία - χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την καθημερινότητα...

Τις πρώτες πορνό ταινίες τις βλέπαμε σαν κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά, όχι όπως τώρα που με ένα κλικ τα παιδάκια βρωμίζουν την ψυχή τους...

Ακούγαμε τη φωνή του άλλου όταν παίρναμε τηλέφωνο μέχρι που μας έφαγαν τα SMS...

Παίρναμε εκατομμύρια φακελάκια με αυτοκόλλητα Panini και όταν μας τύχαινε κάποιο σπάνιο το δείχναμε σε όλο το σχολείο...

Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες τυρόπιτες...

Τρώγαμε Κουκουρουκου και Σοκοφρέτες...

Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες...

Διαβάζαμε Μπλεκ και Σούπερ Κατερίνα... με αγνά μέχρι τότε μηνύματα...και όχι πως θα σου κάτσει η φίλη του φίλου σου...

Τρώγαμε την Φάτσα Μπανάνα από την ΕΒΓΑ και τις γρανίτες Turbo πριν τις καταργήσουν...

Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό...

Πρωτοχρονιά και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένεια μας και δεν τρέχαμε 00.01 στο πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, space kai Cuervo...

Ζήσαμε και πρωταθλήματα άλλων ελληνικών ομάδων (και όχι μόνο του Ολυμπιακού )...

Είδαμε τα πρώτα Χρυσά σε Ολυμπιακούς αγώνες με την Βούλα Πατουλίδου και τον Πύρρο Δήμα...

Τραγουδήσαμε κομμάτια της Χαρούλας, της Αρβανιτάκη αλλά και της Άννας Βίσση που ήταν απίθανα...

Καταφέραμε ίσως να δούμε μια φορά στη ζωή μας την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο σανίδι...

Είδαμε σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές ... από το Εκμέκ Παγωτό και τους Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν...

Ξέραμε μόνο τη Μπαλαρίνα και το Μύλο στα Λούνα Παρκ και δεν μας έφευγε η ψυχή στα 3G...

Μας έδιναν ένα πεντοχίλιαρο οι γιαγιάδες και οι παππούδες και νιώθαμε ευτυχισμένοι... Δεν ήμασταν μουρτζούφληδες όπως τώρα που αν πάρουν 20 ευρώ κοιτάζουν με μισό μάτι...

Δεν είχαμε ανάγκη να γίνουμαι ΕΜΟ γιατί ζούσαμε με ευτυχία...

Ακόμα και το Game Boy δεν μας έκλεινε σπίτι... το παίρναμε και τρέχαμε έξω να το μοιραστούμε με τους φίλους μας...

Γράφαμε ακόμη ραβασάκια και δεν κάναμε comment σε Hi5...

Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε τόσο...

Βλέπαμε τα Νιτζάκια σε βιντεοκασέτες και βλέπαμε και μαζεύαμε τους Κατσίστες--- απίστευτε Χαλ Χόγκαν και Ντόλαρ μαν...

Θυμάστε τους Ευχούλιδες?

Χάρρυ Κλύν σόου και Δέκα Μικροί Μήτσοι...

Παίρναμε τα μικρά μερεντάκια με το πλαστικό κουταλάκι και όταν πρωτοκυκλοφόρησαν τα κρουασάν είχαμε ψαρώσει...

Κόντρα Πλακέ, Τροχός της Τύχης, Μέγκα Μπάγκα, 'Αλλα Κόλπα (Ά ρε Βλάσση)...

Τα σόου της Ρούλας Κορομηλά και το Ciao Ant1...

Ghostbusters- Karate Kid - ET - Home Alone - Γκούνις - Σεξογήινη (Ποιός δεν είχε κολλήσει με την Κίμ Μπάσιτζερ

Carousel και Disney club στο Mega...

Παίζαμε Μήλα - Σχοινάκι - Μακριά γαϊδούρα

Βλέπαμε Transformers - GIJo - Rambo - Αστυνόμο Σαΐνη

Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου...

Τραγουδήσαμε "Το νού σου κύριε οδηγέ" και χορέψαμε λαμπάντα...

Πίναμε SINALCO...To θυμάστε ρε παιδιά;

Πηγαίναμε στα "Ηλεκτρονικά" και παίζαμε Super Mario, Sonic, Mortal Compact, Streetfighter, Bubble Bubble, Tetris, Arcanoid, Top Gun και στα πλοία τρέχαμε να βρούμε που τα έχουν κρυμμένα...

Οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν αν θα γυρίσουμε σώοι όπως τώρα... Ματώναμε τα γόνατα μας και συνεχίζαμε το παιχνίδι...

Φορούσαμε μπότες Wermacht και μπουφάν FLY ενώ είχαμε μπλουζάκια με τον Fido Dido...

Βλέπαμε Tom & Jerry, Looney toones, Bugs Bunny και Coyte με το Bippp Bippp...

Θυμάστε τα καραμελάκια που όταν τα έβαζες στο στόμα ανατινάσσοταν; Και τη μόδα με τις τσίχλες Shock, το σπανάκι του Ποπάυ και τα τσιγάρα του Αστερίξ;

Τρώγαμε Smarties...

Παίζαμε Μπουκάλα και Θάρρος ή Αλήθεια...

Πατούσαμε τα κουτάκια από τα αναψυκτικά και περπατούσαμε σαν να ήταν τακούνια...

Παίζαμε με την Τσουλήθρα με τα πιγκουινάκια και με τα όπλα και τις μπάλες NERF...

Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες και τα μπουγέλα γενικά στα σχολεία...

Βλέπαμε Μαγκάιβερ και Φλας...

Παίρναμε τα φακελάκια που είχαν τα πατίνια με διάφορες φιγούρες και τις Κωλοφωτιές (Πυγολαμπίδες)...

Διαβάζαμε Ποπάυ και Τιραμόλα...

Πίναμε Carnation και Dolca και τρώγαμε Veloutela της ΦΑΓΕ...

Ντυνόμασταν Νιτζα, Καουμπόυ και Ρομπέν των Δασών τις Απόκριες και όχι Πίκατσου και Μπομπ Σφουγγαράκης...

Ψάχναμε για αυτοκόλλητα και τάπες στα γαριδάκια...

Είχαμε τα κλασσικά walkman με τα ακουστικά με το σφουγγαράκι στο πλάι και με το ζόρι χωρούσαμε στη τσέπη μας δύο κασέτες...

Κάναμε κοπάνες για να παίξουμε ποδόσφαιρο και όχι για να πάμε στα WEB και στα InSpot...

Βλέπαμε το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι...

Παίζαμε με τους Φωτεινούλιδες και την Πατατο-οικογένεια...

Βλέπαμε Αυθαίρετους, Ρετιρέ και Μικρομεσαίους...

Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτες με τον Μουστάκα, τον Τσάκωνα, τον Ταμτάκο και τους νέους τότε Μιχαλόπουλο, Γαρδέλη, Ψάλτη και Στίβ Ντούζο...

Παίζαμε ακόμα με μπίλιες...

Παίζαμε με τα ΥΠΕΡΑΤΟΥ καρτελάκια... αυτοκίνητα-πλοία-Αεροπλάνα

Παίρναμε τα φακελάκια με τις φάρσες, μελανό μάτι, σκουλήκια στο νερό, τρύπιο δάχτυλο και άλλα πολλά...

Είχαμε τις χλαπάτσες...

Πιάναμε 4-4 τα Μιράντα Παπαδοπούλου και τα βουτούσαμε στο γάλα...

Bλέπαμε Power Rangers - Sailormoon - Batman - Spiderman - Dragonball...

Τρώγαμε Derby της ΙΟΝ και τσίχλες Big Babol...

To πρώτο μας ηλεκτρονικό το Atari και ακολούθησαν NES, Super Nintendo, Mega Drive...

Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία...

Τρώγαμε τα λαστιχένια αρκουδάκια και τα μπουκαλάκια της Κόκα Κόλα...

Παίρναμε την τσίχλα σωληνάριο και τα γλειφιτζούρια κραγιόν...

Πηγαίναμε στα μηχανήματα που έβγαζαν τα μπαλάκια με τα δωράκια και είχαμε αγωνία τι θα πετύχουμε...

Τρώγαμε Φουντούνια- Δρακουλίνια- Πακοτίνια και Λόττο...

Λέγαμε 6 αριθμούς για το νεόφερτο τότε Λόττο στους γονείς, αλλά ποτέ δεν μας κάθισαν ;( ...

Παίρναμε Ξυστό και αν μας έπεφτε ένα κατοστάρικο, παίρναμε άλλο ένα και το χάναμε και αυτό...

Είδαμε να ξεφυτρώνουν καρτοτηλέφωνα σε όλη την Ελλάδα και κάναμε συλλογή από τηλεκάρτες...

Βάζαμε τα σπορτεξάκια με τα φώτα και είχαμε κολλήσει με τις τσάντες PAXOS...και ξερός...

Παίζαμε με στρατιωτάκια και τους αλεξιπτωτιστές με το πλαστικό αλεξίπτωτο... θυμάστε;

Παίζαμε με τα πλαστικά βατραχάκια που έκαναν τον μυστήριο ήχο...

Παίζαμε τον Γιατρό (τρελή φάση) και μπάσκετ μέσα στο σπίτι με τις κάλτσες...

Βλέπαμε τον Διαμαντένιο κόσμο... με τα δωμάτια και στο τέλος με τη μπάλα με τα ασημένια χαρτάκια...

Βλέπαμε το ART ATTACK με το Πέτρινο άγαλμα στο τέλος που έκανε τις ερωτήσεις...

Βλέπαμε το Φώτα παρακαλώ με τον Μποστατζόγλου και το παιδικό πρόγραμμα με τα κρυμμένα αντικείμενα στις παιδικές χαρές...

Βλέπαμε Μάπετ Σόου...

Παίζαμε το Φωτιά Φωτιά στη πέρα γειτονιά και Σ' αγαπώ Σ'αγαπώ που με βάζεις...

Tις καραμέλες γάλακτος ΚΟΚΟΣ και τα Blu...

Tα σοκολατάκια Noiseta που προσπαθούσαμε να πάρουμε από τη φοντανιέρα της μαμάς...

Το μπισκότο Choco bloom...

Ροκάραμε με το Losing my religion από R.E.M. και συγκινηθήκαμε με το Nothing compares to you της Sinead o'Connor...

Πηγαίναμε ακόμα και βλέπαμε Καραγκιόζη και όταν με το σχολείο μας είχαν πάει να δούμε την Αρκούδα (Θυμάστε είχαμε συγκινηθεί πολύ...

Παίρναμε το μπλοκ με τις χειροτεχνίες και με το ασημόχαρτο και το χρυσόχαρτο φτιάχναμε στολίδια τα Χριστούγεννα...

Βλέπαμε Παιχνίδια χωρίς Σύνορα...

Είδαμε Michael Jordan και μαζεύαμε κάρτες ΝΒΑ...

Τρώγαμε Lila Pause και Milka...

Βάζαμε στο γάλα μας για να το πιούμε πιο εύκολα HEMO Caotonic και ήρθε η ώρα να αρπάξουμε το Nesquick...

Το πρώτο μας φιλί δίνονταν με ακούμπισμα των χειλιών και όχι κατευθείαν η γλώσσα στον ουρανίσκο...

Τρώγαμε και τα ΤΙ & ΤΙ...

Βλέπαμε μικρό μου Πόνυ και Αμποτ και Κοστέλλο...

Τρώγαμε γλειφιτζούρια Chupa Chups και Boomer...

Μαζεύαμε καπάκια από αναψυκτικά στα ταβερνάκια που πηγαίναμε με τους γονείς ενώ τώρα μαζεύουν τις μπίλιες από τα μπουκάλια που ανοίγουν...

Θυμάται κανείς τις πορτοκαλάδες με το αλουμινένιο καπάκι;...

Τρώγαμε παγωτά ΑΓΝΟ με την φάτσα με την τσιχλομυτούλα...

Πιάναμε τα καλαμάκια και βάζοντάς τα κάτω από τη μασχάλη, κάναμε τεχνητά Αέρια...

Ακούγαμε Στέφανο Κορκολή, Οmega Vibes, Αλέξια και Κωνσταντίνα...

Βλέπαμε το ΑΡΓΑ και το Μπίγκο με τον Νίκο Μαστοράκη...

Είδαμε χιλιάδες σποτάκια εναντίων των Ναρκωτικών...

Βρέχαμε χαρτοπετσέτες και τις πετούσαμε σε ακαθόριστες πορείες και όποιον έβρισκε...

Παίζαμε με νεροπίστολα...

Βλέπαμε τους Αστρομαχιτές να κυνηγούν τα Γκάγκς...

Βλέπαμε ακόμα Λευκά Χριστούγεννα, πριν οι εποχές γίνουν και αυτές ΕΜΟ...

Παίρναμε το τριπλό πακετάκι με Μερέντα, Μπισκότα και μπαστουνάκια...

Τρώγαμε 10 με τόνο...

Τρώγαμε τυράκια BABYBEL και LA VAS QUI RIT(που το λέγαμε πάντα λαβάς τυρί)...

Διαβάζαμε Αλμανάκο και Σαΐνια...

Τρώγαμε σοκολατίνες και Κορνέδες και όχι κρέπες Σοκό - Μπανά - Μπισκό...

Στο γήπεδο παίρναμε ΚΩΚ και Σάμαλι...

Περνούσε από τα σχολεία ο κλασσικός τύπος με το Σαλέπι...

Τρώγαμε ακόμα παγωτό από τον πλανόδιο, που αν μας συμπαθούσε έβαζε και λίγο παραπάνω...

Βάζαμε κολόνια Μυρτώ...

Λουζόμασταν με Johnson's όχι πια δάκρυα και βάζαμε τραυμαπλάστ με φιγούρες και ας μην είχαμε πληγή...

Τρώγαμε Καραμπόλα, αλλά ανοίγαμε το δωράκι πριν φάμε το παγωτό...

Μασούσαμε τσίχλες STIMOROL και Brooklyn...

Λέγαμε ανέκδοτα με τον Τοτό και τους Πόντιους...και όχι με Ξανθιές

Προλάβαμε Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου και όχι τις τωρινές κόπιες τους, που μας βασανίζουν ανελέητα...

Παίζαμε τα επιτραπέζια της ΜΒ όπως ΗΟΤEL, Μάντεψε ποιος, Το στοιχειωμένο σπίτι...

Είδαμε τον Casper και τον Σκαθαροζούμη...

Περάσαμε την επιδρομή από ψείρες και κόνιδες, και όμως είμαστε εδώ...Το φάρμακο που είχαν οι μαμάδες βρωμούσεεε...

Κάναμε γαργάρες με ACT μετά το τρίψιμο των δοντιών...

Τρώγαμε σοκολάτες ΒRΕΑΚ και όταν βγήκε η λευκή με τα Corn Flakes είχαμε μείνει...

Eίδαμε το Αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά και λατρέψαμε τα Cheerios από την σκηνή με τον μπαμπά στο πιάτο...

Τρώγαμε μπισκότα Rondo...και ανοίγαμε πρώτα να φάμε τη σοκολάτα ή τη βανίλια και μετά το μπισκότο...

Λησμονήσαμε και την Φραουλοπατούσα της ΕΒΓΑ...

Bλέπαμε τα Ρακούνς και τον Ντένις τον Τρομερό... Παράλληλα με το Για μπα Ντα μπα Ντου του Φρεντ από τους Flinstones που τα άκουγε μονίμως από την Βίλμα...

Βλέπαμε την σειρά με το ανθρώπινο σώμα και το πως λειτουργεί ο οργανισμός...

Φορούσαμε σπορτέξ Strike και Mitsuko...

Τις τσίχλες μπάλες ποδοσφαίρου και τα σοκολατένια κέρματα τα θυμάστε;...

Τα μπαστουνάκια που είχαν μέσα καραμελάκια και στην κορυφή κάποιο ήρωα του Καραγκιόζη;...

Οι μαμάδες φορούσαν μπλούζες με βάτες και λέγαμε ότι είναι σαν το Ρόμποκοπ...

Τρώγαμε γκοφρέτα SMASH και Serenata...

Τα κοριτσάκια έπαιρναν Αλληλογραφίες με άρωμα και έτρωγαν γλειφιτζούρια με σχήμα πιπίλας... για τώρα ας μη πω καλύτερα...

Βλέπαμε Μικρή Λουλού - Ten Ten και τα Ρώσικα παραμύθια με την μυστήρια μουσική στην ΕΡΤ...

Τα πατουσάκια που βάζαμε μέσα στο φακελάκι με τη ζάχαρη...

Τα καραμελάκια TIC-TAC...

Tραγουδούσαμε το Μ'αρεσει να μη λέω πολλά και το Λιωμένο Παγωτό (που κολλούσε πάντα στο χέρι)...

Ήμασταν κολλημένοι με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου...

Βλέπαμε Sport Billy και ΗΕ-ΜΑΝ...

Κάναμε μανία τα παπούτσια All STAR και τα Dock Martins... ενώ τα αγοράκια μόνο Boxer...

Bλέπαμε το Legends of the Hidden Temple με τις ομάδες των παιδιών...που έμπαιναν στο ναό...

Κλέβαμε από το πορτοφάλι της μαμάς και όχι του γείτονα..

Το σεξ, ήταν ταμπού και κουβέντα στα κρυφά...

Κάθε βράδυ λέγαμε "Καληνύχτα" ένας, ένας και αν δεν τελειώναμε, δεν κοιμόμασταν...

Κοιμόμασταν σε φίλους Σαββάτο βράδυ και το κανονίζαμε από την Κυριακή...

Η γιαγιά τις Κυριακές, έφτιαχνε γλυκό νεράτζι. Και ναι, μας άρεσε...

Όταν μας επισκεπτόταν κάποιος, δεν τον κοιτούσαμε στα χέρια...

Αγοράζαμε καινούρια τετράδια και κάθε χρόνο ορκιζόμασταν ότι θα τα κρατήσουμε καθαρά. 2 βδομάδες μετά είχαν γεμίσει στιχάκια και μηνύματα με τον διπλανό...

Παίζαμε με πλαστελίνες και PLAY DOH...

Ο μπαμπάς στο αυτοκίνητο άκουγε Δήμου, Μάνου και Scorpions

Όταν βλέπαμε προφυλακτικά και τράπουλές με τσόντες, κοκκινίζαμε...

Θεωρούσαμε πορνό την "Γαλάζια Λίμνη"...

Παίρναμε κιμωλίες από τον πίνακα του σχολείου... και λερώναμε ο ένας τον άλλο...

Ερωτευόμασταν και το μάθαινε όλο το τμήμα...

Αργήσαμε να μάθουμε το πώς γίνονται τα παιδιά...ενώ τώρααα...

Βλέπαμε το λικέρ στο σύνθετο του σαλονιού και δοκιμάζαμε...

Χορεύαμε ακόμη μπλουζ στα πάρτυ...

Οι γιαγιάδες μας φορούσαν μαντίλες και έφτιαχναν πίττες ενώ τώρα τις πετυχαίνεις στο ΖΑΡΑ και στα ΛΑΚ...

Τις Κυριακές, σηκωνόμασταν απο νωρίς για να προλάβουμε τα "παιδικά"...

Ζητούσαμε ακόμη για δώρο αυτοκινητάκια τα αγόρια και κούκλες τα κορίτσια...ενώ τώρα ζητούν το νέο Grand Theft Auto για το PSP...

Ζωγραφίζαμε ακόμη σε χαρτί και όχι με προγράμματα στα VISTA...

Τι μόδα με τους πολύχρωμους πηλούς στα σχολεία, τη θυμάστε; ...

Κρεμούσαν οι μαμάδες τη ΒΑΠΟΝΑ στις ντουλάπες και εμείς επηρεασμένοι από τη διαφήμιση φωνάζαμε...θα τη κρεμάσει...

Τα μακρόστενα σωληνάρια που τα κουνούσαμε και βγάζαμε με το κυκλάκι τις φούσκες; ...

Τα παιχνιδάκια με τη μπιλίτσα που προσπαθούσαμε να βρούμε την τρύπα...

Είχαμε κολλήσει τη μανία με τον πολύχρωμο κύβο του Ρούμπικ...

Φτιάχναμε ακόμη παζλ και οι γονείς μας τα έκαναν κορνίζες...

Είχαμε δει όλοι φαντάζομαι τη Γοργόνα και τη Ροξάνη με την Ντάρυλ Χάνα...

Τα κουτάκια της Πεπσι με τα διάφορα σχέδια τα θυμάστε; ...

Τα τρελομπαλάκια τα οποία τα πετούσαμε και τα βρίσκαμε ένα τετράγωνο πιο κάτω...

Τα πανηγύρια στο χωριό που πηγαίναμε μια φορά το χρόνο και τρώγαμε ότι παραδοσιακό υπήρχε...

Τη μανία με τα ΓΙΟ-ΓΙΟ...

Τα ζελεδάκια του Λάβδα που τα παίρναμε με τα σακουλάκια και τις μακρόστενες καραμέλες με τα φρούτα...

Τη πίτσα που τη τρώγαμε σπάνια και κάναμε γιορτή κάθε φορά που μαθαίναμε ότι οι γονείς θα μας πάνε σε πιτσαρία...

Παίζαμε με τα αυτοκινητάκια που για να μετακινηθούν τους βάζαμε ένα κέρμα...

Θυμάστε τα VIEWMASTER?

Το ζαχαρούχο γάλα Βλάχας και το τρέξιμο που κάναμε για να προλάβουμε μια κουταλιά πριν το βάλει όλο στο γλυκό η μαμά...

Τις Χριστουγεννιάτικες καρτέλες με τους αριθμούς που είχαν σοκολατάκια από πίσω...

Οι γιαγιάδες μας έφτιαχναν πίτες και κουλουράκια, τώρα φτιάχνουν τα νύχια και τα μαλλιά τους...


*[{ Κλείνοντας τα ματιά μου γίνομαι πάλι μικρό παιδί… μπορεί να δακρύζω με όλες αυτές τις αναμνήσεις που πέρασαν και έφυγαν… αλλά και μονό που τις έζησα όταν ανοίγω τα ματιά είμαι με ένα χαμόγελο καρφωμένο στα χείλι…

Κάθε στιγμή που περνάει μου έρχονται ακόμα περισσότερα στο μυαλό…

Πόσο αθώοι ήμασταν…

Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο από την αθωότητα στην πλήρη ενοχή… αλλά τουλάχιστον μας έχουν μείνει κάποια σωσίβια από τα παιδικά μας χρονιά και μπορούμε να βλέπουμε πιο θετικά τα πράγματα που μας συμβαίνουν…

5, 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40, 45, 50, 55, 60, 65, 70, 75, 80, 85, 90, 95, 100…

Φτου και βγαίνω…

Βγαίνω από την καθημερινότητα και γίνομαι πάλι παιδί…

Γιατί είμαι ευτυχισμένος που γεννήθηκα αυτή τη δεκαετία και πρόλαβα να ζήσω όλα αυτά…

Κάπου δίπλα μου, από τον Έβρο έως την Κρήτη τα κάνατε και εσείς όλα αυτά που έκανα κι εγώ…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

e-sofia (Σοφια)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη e-sofia
H Σοφια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Designer και μας γράφει απο Καβάλα (Καβάλα). Έχει γράψει 402 μηνύματα.

H e-sofia Προσωπικά εγώ τρελένομαι.......!!!!! έγραψε στις 10:09, 12-01-09:

#30
Παίρναμε Ξυστό και αν μας έπεφτε ένα κατοστάρικο, παίρναμε άλλο ένα και το χάναμε και αυτό...

Εχω τρελαθεί με το πόσα πραγματα είχα ξεχάσει και εγώ...
πραγματικά θέλω να βάλω τα κλάματα.... τι μου θυμησες..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη dimitral
H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 209 μηνύματα.

H dimitral έγραψε στις 10:59, 12-01-09:

#31
εγω θυμαμαι που παιζαμε κρυφτο κατω στον δρομο ,στην γειτονια,χωρις να φοβουνται οι γονεις μας,και μπαιναμε στις εισοδους των σπιτιων και ανεβαιναμε πανω στις ταρατσες να κρυφτουμε ,και πηδαγαμε απο ταρατσα σε ταρατσα και οι γειτονες μας εβλεπαν και χαμογελουσαν ή μας φωναζαν αν πανω στο τρεχαλητο σπαγαμε και καμια γλαστρα ή λαιρωναμε καμια μπουγαδα........
θα εχει και η νεα γενια να θυμαται τα δικα της.......οπως ειχε και η προηγουμενη απο εμας........ετσι ειναι ,οι εποχες αλλαζουν,και καθε εποχη εχει τα καλα της και τα κακα της.....ας μην ειμαστε απαισιοδοξη με τα πιτσιρικια!θα βρουν τροπους να ζησουν αληθινα και να επιβιωσουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,633 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 11:39, 12-01-09:

#32
και πηδαγαμε απο ταρατσα σε ταρατσα και οι γειτονες μας εβλεπαν και χαμογελουσαν
"Κοίτα κει πάνω ρε Μήτσο... Πας ένα πεντοχίλιαρο ότι θα πέσει;"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη dimitral
H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 209 μηνύματα.

H dimitral έγραψε στις 12:55, 12-01-09:

#33
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
"Κοίτα κει πάνω ρε Μήτσο... Πας ένα πεντοχίλιαρο ότι θα πέσει;"

λες για αυτο να γελαγε ο κυρ μητσος;;;;;;;;;;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,876 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 15:19, 12-01-09:

#34
Παρελθοντολαγνεία δίχως όρια...
Αναρωτιέμαι, τα κρίνατε καθόλου αυτά ή επειδή σας έκαναν ορισμένα να νιώσετε λίγο νοσταλγία τα δεχτήκατε όλα άκριτα;

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Είδαμε σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές ... από το Εκμέκ Παγωτό και τους Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν...

Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου...

Καταφέραμε ίσως να δούμε μια φορά στη ζωή μας την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο σανίδι...

Τραγουδήσαμε "Το νού σου κύριε οδηγέ" και χορέψαμε λαμπάντα...

Χάρρυ Κλύν σόου και Δέκα Μικροί Μήτσοι...

Βλέπαμε Αυθαίρετους, Ρετιρέ και Μικρομεσαίους...

Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία...

Ακούγαμε Στέφανο Κορκολή, Οmega Vibes, Αλέξια και Κωνσταντίνα...

Κόντρα Πλακέ, Τροχός της Τύχης, Μέγκα Μπάγκα, 'Αλλα Κόλπα (Ά ρε Βλάσση)...

Τα σόου της Ρούλας Κορομηλά και το Ciao Ant1...

Βλέπαμε το ΑΡΓΑ και το Μπίγκο με τον Νίκο Μαστοράκη...

Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτες με τον Μουστάκα, τον Τσάκωνα, τον Ταμτάκο και τους νέους τότε Μιχαλόπουλο, Γαρδέλη, Ψάλτη και Στίβ Ντούζο...
Γουάου, πχιότητα!

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε Κρυφτό, Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α. ...

Βλέπαμε Στρουμφάκια, Thundercats, Κabamaru και Candy Candy και όχι Pokemon, Digimon και Yu Gi Oh...

Παίζαμε με Playmobil και LEGO και όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα να μας δεχθεί...

Επίσης κάναμε ακόμη παιδικά πάρτυ στα σπίτια μας και δεν τρέχαμε σε κάθε τυχαίο παιδότοπο...

Δεν γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία αλλά την ανακαλύψαμε σε μία καλύτερη ηλικία - χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την καθημερινότητα...

Διαβάζαμε Μπλεκ και Σούπερ Κατερίνα... με αγνά μέχρι τότε μηνύματα...και όχι πως θα σου κάτσει η φίλη του φίλου σου...
[σ.σ.: Όποιος μου βρει Σούπερ Κατερίνα που γράφει "πώς θα σου κάτσει η φίλη του φίλου σου" του δίνω 50 ευρώ]

Τις πρώτες πορνό ταινίες τις βλέπαμε σαν κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά, όχι όπως τώρα που με ένα κλικ τα παιδάκια βρωμίζουν την ψυχή τους...

Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό...

Όταν μας επισκεπτόταν κάποιος, δεν τον κοιτούσαμε στα χέρια...
[σ.σ: Γιατί τώρα γεννιούνται μεταλλαγμένα τα παιδιά;]

Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες τυρόπιτες...
[σ.σ.: Ενώ τα κουλούρια και τους λουκουμάδες τα ζύμωναν εκεί...]

Ακούγαμε τη φωνή του άλλου όταν παίρναμε τηλέφωνο μέχρι που μας έφαγαν τα SMS...

Μας έδιναν ένα πεντοχίλιαρο οι γιαγιάδες και οι παππούδες και νιώθαμε ευτυχισμένοι... Δεν ήμασταν μουρτζούφληδες όπως τώρα που αν πάρουν 20 ευρώ κοιτάζουν με μισό μάτι...
[σ.σ.: Χελόου, υπάρχει και κάτι που λέγεται πληθωρισμός!]

Δεν είχαμε ανάγκη να γίνουμαι ΕΜΟ γιατί ζούσαμε με ευτυχία...
[σ.σ.: Βέβαια. Και μας έκανε baby sitting η Mary Poppins...]

Βλέπαμε ακόμα Λευκά Χριστούγεννα, πριν οι εποχές γίνουν και αυτές ΕΜΟ...
[σ.σ.: Πώπω, επηρεάστηκε και ο καιρός από τους ΕΜΟ? Υπερφυσικές δυνάμεις έχουν βρε παιδί μου!]

Γράφαμε ακόμη ραβασάκια και δεν κάναμε comment σε Hi5...

Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε τόσο...
[σ.σ.: Φυσικά. Τα αυτοκίνητα είναι εφεύρεση του 2000.]

Το πρώτο μας φιλί δίνονταν με ακούμπισμα των χειλιών και όχι κατευθείαν η γλώσσα στον ουρανίσκο...
[σ.σ.: Μα καλά με πόσο μακριά γλώσσα γεννιούνται τα σημερινά παιδιά;]

Μαζεύαμε καπάκια από αναψυκτικά στα ταβερνάκια που πηγαίναμε με τους γονείς ενώ τώρα μαζεύουν τις μπίλιες από τα μπουκάλια που ανοίγουν...

Το σεξ, ήταν ταμπού και κουβέντα στα κρυφά...

Αργήσαμε να μάθουμε το πώς γίνονται τα παιδιά...ενώ τώρααα...
[σ.σ: Ζήτω ο σκοταδισμός!]

Ντυνόμασταν Νιτζα, Καουμπόυ και Ρομπέν των Δασών τις Απόκριες και όχι Πίκατσου και Μπομπ Σφουγγαράκης...
[σ.σ.: Το γιατί είναι ανώτεροι οι Νίντζα, οι Καουμπόυ και οι Ρομπεν των Δασών από τον Πίκατσου και τον Μπόμπ Σφουγγαράκη μάλλον μόνο αυτός το ξέρει]

Κάναμε κοπάνες για να παίξουμε ποδόσφαιρο και όχι για να πάμε στα WEB και στα InSpot...

Λέγαμε ανέκδοτα με τον Τοτό και τους Πόντιους...και όχι με Ξανθιές
[σ.σ.: Φυσικά. Τα ανέκδοτα για τις ξανθιές είναι κι αυτά εφεύρεση των 00s]

Κλέβαμε από το πορτοφάλι της μαμάς και όχι του γείτονα..

Τρώγαμε σοκολατίνες και Κορνέδες και όχι κρέπες Σοκό - Μπανά - Μπισκό...
[σ.σ.: Το γιατί οι κρέπες είναι κατώτερες από τις σοκολατίνες φαντάζομαι είναι περιττό να ρωτήσω...]

Οι γιαγιάδες μας έφτιαχναν πίτες και κουλουράκια, τώρα φτιάχνουν τα νύχια και τα μαλλιά τους...

Οι γιαγιάδες μας φορούσαν μαντίλες και έφτιαχναν πίττες ενώ τώρα τις πετυχαίνεις στο ΖΑΡΑ και στα ΛΑΚ...
[σ.σ.: Και οι γιαγιάδες θύματα της εποχής...]

Ξέραμε μόνο τη Μπαλαρίνα και το Μύλο στα Λούνα Παρκ και δεν μας έφευγε η ψυχή στα 3G...

Ζωγραφίζαμε ακόμη σε χαρτί και όχι με προγράμματα στα VISTA...

Ζητούσαμε ακόμη για δώρο αυτοκινητάκια τα αγόρια και κούκλες τα κορίτσια...ενώ τώρα ζητούν το νέο Grand Theft Auto για το PSP...

Ακόμα και το Game Boy δεν μας έκλεινε σπίτι... το παίρναμε και τρέχαμε έξω να το μοιραστούμε με τους φίλους μας...
[σ.σ.: Ξέραμε να χειριζόμαστε αλυσοπρίονο; Κι εγώ γιατί δεν ήξεραααα;;;]

Τα κοριτσάκια έπαιρναν Αλληλογραφίες με άρωμα και έτρωγαν γλειφιτζούρια με σχήμα πιπίλας... για τώρα ας μη πω καλύτερα...
Ας κατηγορήσουμε και λίγο τη νέα γενιά. Πώς αλλιώς θα νιώσουμε ανώτεροι;

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Το σεξ, ήταν ταμπού και κουβέντα στα κρυφά...

Αργήσαμε να μάθουμε το πώς γίνονται τα παιδιά...ενώ τώρααα...
Ε βέβαια, έτσι πρέπει. Πώς αλλιώς θα πλουτίσουν οι γιατροί που θεραπεύουν τα ΣΜΝ? Πρέπει να ζήσουν και αυτοί οι άνθρωποι...
Εμπρός στο φωτεινό δρόμο των ταμπού! Σκοταδισμός forevah!

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες και τα μπουγέλα γενικά στα σχολεία...

Παίζαμε τον Γιατρό (τρελή φάση) και μπάσκετ μέσα στο σπίτι με τις κάλτσες...

Βρέχαμε χαρτοπετσέτες και τις πετούσαμε σε ακαθόριστες πορείες και όποιον έβρισκε...

Παίζαμε με νεροπίστολα...
...σεβόμασταν τους άλλους, προσέχαμε μην τους ενοχλήσουμε και να μην τους καταστρέψουμε την περιουσία και μας διέκρινε η ευγένεια και η διακριτικότητα σε ο,τι κάναμε...

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες...

Οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν αν θα γυρίσουμε σώοι όπως τώρα... Ματώναμε τα γόνατα μας και συνεχίζαμε το παιχνίδι...

Βάζαμε κολόνια Μυρτώ...

Πατούσαμε τα κουτάκια από τα αναψυκτικά και περπατούσαμε σαν να ήταν τακούνια...

Πιάναμε τα καλαμάκια και βάζοντάς τα κάτω από τη μασχάλη, κάναμε τεχνητά Αέρια...
...καθώς και η κομψότητα...

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ, γαριδάκια Extra και Φοφίκο...

Τρώγαμε Κουκουρουκου και Σοκοφρέτες...

Τρώγαμε Derby της ΙΟΝ και τσίχλες Big Babol...

Παίρναμε το τριπλό πακετάκι με Μερέντα, Μπισκότα και μπαστουνάκια...

Τρώγαμε 10 με τόνο...

Τρώγαμε τυράκια BABYBEL και LA VAS QUI RIT(που το λέγαμε πάντα λαβάς τυρί)...

Τρώγαμε την Φάτσα Μπανάνα από την ΕΒΓΑ και τις γρανίτες Turbo πριν τις καταργήσουν...

Πίναμε SINALCO...To θυμάστε ρε παιδιά;

Τρώγαμε ακόμα παγωτό από τον πλανόδιο, που αν μας συμπαθούσε έβαζε και λίγο παραπάνω...

Παίρναμε τα μικρά μερεντάκια με το πλαστικό κουταλάκι και όταν πρωτοκυκλοφόρησαν τα κρουασάν είχαμε ψαρώσει...

Τρώγαμε Φουντούνια- Δρακουλίνια- Πακοτίνια και Λόττο...

Τρώγαμε σοκολατίνες και Κορνέδες και όχι κρέπες Σοκό - Μπανά - Μπισκό...

Τρώγαμε Lila Pause και Milka...

Ψάχναμε για αυτοκόλλητα και τάπες στα γαριδάκια...

Βάζαμε στο γάλα μας για να το πιούμε πιο εύκολα HEMO Caotonic και ήρθε η ώρα να αρπάξουμε το Nesquick...

Τρώγαμε Καραμπόλα, αλλά ανοίγαμε το δωράκι πριν φάμε το παγωτό...

Μασούσαμε τσίχλες STIMOROL και Brooklyn...

Τρώγαμε τα λαστιχένια αρκουδάκια και τα μπουκαλάκια της Κόκα Κόλα...

Παίρναμε την τσίχλα σωληνάριο και τα γλειφιτζούρια κραγιόν...

Θυμάται κανείς τις πορτοκαλάδες με το αλουμινένιο καπάκι;...

Τρώγαμε παγωτά ΑΓΝΟ με την φάτσα με την τσιχλομυτούλα...

Τρώγαμε μπισκότα Rondo...και ανοίγαμε πρώτα να φάμε τη σοκολάτα ή τη βανίλια και μετά το μπισκότο...

Τις τσίχλες μπάλες ποδοσφαίρου και τα σοκολατένια κέρματα τα θυμάστε;...

Τις Χριστουγεννιάτικες καρτέλες με τους αριθμούς που είχαν σοκολατάκια από πίσω...

Τα μπαστουνάκια που είχαν μέσα καραμελάκια και στην κορυφή κάποιο ήρωα του Καραγκιόζη;...

Λησμονήσαμε και την Φραουλοπατούσα της ΕΒΓΑ...

Τρώγαμε γλειφιτζούρια Chupa Chups και Boomer...

Tις καραμέλες γάλακτος ΚΟΚΟΣ και τα Blu...

Πιάναμε 4-4 τα Μιράντα Παπαδοπούλου και τα βουτούσαμε στο γάλα...

Τα ζελεδάκια του Λάβδα που τα παίρναμε με τα σακουλάκια και τις μακρόστενες καραμέλες με τα φρούτα...

Τα καραμελάκια TIC-TAC...

Tα σοκολατάκια Noiseta που προσπαθούσαμε να πάρουμε από τη φοντανιέρα της μαμάς...

Το μπισκότο Choco bloom...

Τα πατουσάκια που βάζαμε μέσα στο φακελάκι με τη ζάχαρη...

Τρώγαμε σοκολάτες ΒRΕΑΚ και όταν βγήκε η λευκή με τα Corn Flakes είχαμε μείνει...

Τρώγαμε γκοφρέτα SMASH και Serenata...

Τρώγαμε και τα ΤΙ & ΤΙ...

Πίναμε Carnation και Dolca και τρώγαμε Veloutela της ΦΑΓΕ...

Τρώγαμε Smarties...
...φυσικά προσέχαμε τη διατροφή μας και δεν τρώγαμε πολύ (και φυσικα ΔΕΝ αποτελεί το φαΐ το 1/3 των αναμνήσεων μας από την παιδική μας ηλικία)...

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Βλέπαμε εκπαιδευτική τηλεόραση στην ΕΡΤ1 και Φρουτοπία και του κουτιού τα παραμύθια...

Είδαμε τα πρώτα Χρυσά σε Ολυμπιακούς αγώνες με την Βούλα Πατουλίδου και τον Πύρρο Δήμα...

Βλέπαμε τα Νιτζάκια σε βιντεοκασέτες και βλέπαμε και μαζεύαμε τους Κατσίστες--- απίστευτε Χαλ Χόγκαν και Ντόλαρ μαν...

Ghostbusters- Karate Kid - ET - Home Alone - Γκούνις - Σεξογήινη (Ποιός δεν είχε κολλήσει με την Κίμ Μπάσιτζερ

Carousel και Disney club στο Mega...

Είχαμε δει όλοι φαντάζομαι τη Γοργόνα και τη Ροξάνη με την Ντάρυλ Χάνα...

Βλέπαμε Transformers - GIJo - Rambo - Αστυνόμο Σαΐνη

Βλέπαμε Tom & Jerry, Looney toones, Bugs Bunny και Coyte με το Bippp Bippp...

Βλέπαμε Μαγκάιβερ και Φλας...

Βλέπαμε Παιχνίδια χωρίς Σύνορα...

Είδαμε Michael Jordan και μαζεύαμε κάρτες ΝΒΑ...

Βλέπαμε μικρό μου Πόνυ και Αμποτ και Κοστέλλο...

Είδαμε χιλιάδες σποτάκια εναντίων των Ναρκωτικών...

Βλέπαμε τους Αστρομαχιτές να κυνηγούν τα Γκάγκς...

Bλέπαμε Power Rangers - Sailormoon - Batman - Spiderman - Dragonball...

Βλέπαμε Μικρή Λουλού - Ten Ten και τα Ρώσικα παραμύθια με την μυστήρια μουσική στην ΕΡΤ...

To πρώτο μας ηλεκτρονικό το Atari και ακολούθησαν NES, Super Nintendo, Mega Drive...

Βλέπαμε Sport Billy και ΗΕ-ΜΑΝ...

Bλέπαμε το Legends of the Hidden Temple με τις ομάδες των παιδιών...που έμπαιναν στο ναό...

Είδαμε τον Casper και τον Σκαθαροζούμη...

Eίδαμε το Αγάπη μου συρρίκνωσα τα παιδιά και λατρέψαμε τα Cheerios από την σκηνή με τον μπαμπά στο πιάτο...

Bλέπαμε τα Ρακούνς και τον Ντένις τον Τρομερό... Παράλληλα με το Για μπα Ντα μπα Ντου του Φρεντ από τους Flinstones που τα άκουγε μονίμως από την Βίλμα...

Βλέπαμε την σειρά με το ανθρώπινο σώμα και το πως λειτουργεί ο οργανισμός...

Βλέπαμε τον Διαμαντένιο κόσμο... με τα δωμάτια και στο τέλος με τη μπάλα με τα ασημένια χαρτάκια...

Βλέπαμε το ART ATTACK με το Πέτρινο άγαλμα στο τέλος που έκανε τις ερωτήσεις...

Χάρρυ Κλύν σόου και Δέκα Μικροί Μήτσοι...

Βλέπαμε Αυθαίρετους, Ρετιρέ και Μικρομεσαίους...

Βλέπαμε Παντρεμένους με παιδιά και τσαντιζόμασταν που η μαμά μας ήθελε να βλέπει Ατίθασα Νιάτα και Τόλμη και Γοητεία...

Βλέπαμε το Φώτα παρακαλώ με τον Μποστατζόγλου και το παιδικό πρόγραμμα με τα κρυμμένα αντικείμενα στις παιδικές χαρές...

Πηγαίναμε στα "Ηλεκτρονικά" και παίζαμε Super Mario, Sonic, Mortal Compact, Streetfighter, Bubble Bubble, Tetris, Arcanoid, Top Gun και στα πλοία τρέχαμε να βρούμε που τα έχουν κρυμμένα...

Βλέπαμε Μάπετ Σόου...

Βλέπαμε το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι...

Είδαμε σε πρώτη εκτέλεση απίθανες σειρές ... από το Εκμέκ Παγωτό και τους Απαράδεκτους μέχρι τις Τρεις Χάριτες και τους Μεν και Δεν...

Κόντρα Πλακέ, Τροχός της Τύχης, Μέγκα Μπάγκα, 'Αλλα Κόλπα (Ά ρε Βλάσση)...

Τα σόου της Ρούλας Κορομηλά και το Ciao Ant1...

Βλέπαμε το ΑΡΓΑ και το Μπίγκο με τον Νίκο Μαστοράκη...

Προλάβαμε όλη την εξέλιξη του Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς και το Baywatch καθώς και τον Ιππότη της Ασφάλτου...

Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτες με τον Μουστάκα, τον Τσάκωνα, τον Ταμτάκο και τους νέους τότε Μιχαλόπουλο, Γαρδέλη, Ψάλτη και Στίβ Ντούζο...
...και δεν περνάγαμε όλη μας τη μέρα μπροστά στην τιβί ή παίζοντας βιντεοπαιχνίδια, γιατί εμείς "Δεν γεννηθήκαμε μέσα στην Τεχνολογία αλλά την ανακαλύψαμε σε μία καλύτερη ηλικία - χωρίς να είναι η μοναδική επιλογή διεξόδου μας από την καθημερινότητα...". Αλλά ούπς, ξέχασα, τεχνολογία είναι μόνο τα διαβολικά κουμπιούτερ!

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
Προλάβαμε Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου και όχι τις τωρινές κόπιες τους, που μας βασανίζουν ανελέητα...

Πρωτοχρονιά και Ανάσταση καθόμασταν με την οικογένεια μας και δεν τρέχαμε 00.01 στο πρώτο κλαμπ να τσακίσουμε Mojito, space kai Cuervo...
Τελικά για ποιά γενιά και τι ηλικίες ακριβώς μιλάει ο τύπος;

Θα μπορούσα να σχολιάσω και πάρα πολλά ακόμη μεμονωμένα πράγματα αλλά ήδη έφαγα πολύ χρόνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,918 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 15:27, 12-01-09:

#35
Οπως και να εχει ολα αυτα που γραφτηκαν αντιπροσωπευουν μια γενια... Προσωπικα για οση ωρα διαβαζα το κειμενο, χαμογελουσα. Καποια τα ειχα ξεχασει, καποια ηταν χαζα, καποια σε καλυτερη μοιρα απο ο,τι ειναι σημερα..
Σημασια εχει οτι μια γλυκια νοσταλγια την ενοιωσα και δε βρισκω κατι το μεμπτο σε αυτο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 15:35, 12-01-09:

#36
Αν και συμφωνώ ότι το προηγούμενο post έχει δόσεις υπερβολής, πρέπει να πω ότι και εσύ το πήγες στο άλλο άκρο
Οι Απαράδεκτοι, Μεν και Δεν, Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς, Ιππότης της Ασφάλτου, Παντρεμένοι με παιδιά, Κόντρα Πλακέ τι πρόβλημα ποιότητας έχουν;
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Τελικά για ποιά γενιά και τι ηλικίες ακριβώς μιλάει ο τύπος;
Μιλάει για τον γέρο Κων/νο Καραμανλή
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Διαβάζαμε Μπλεκ και Σούπερ Κατερίνα... με αγνά μέχρι τότε μηνύματα...και όχι πως θα σου κάτσει η φίλη του φίλου σου...
[σ.σ.: Όποιος μου βρει Σούπερ Κατερίνα που γράφει "πώς θα σου κάτσει η φίλη του φίλου σου" του δίνω 50 ευρώ]
Αυτό ακριβώς έγραψε
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Όταν μας επισκεπτόταν κάποιος, δεν τον κοιτούσαμε στα χέρια...
[σ.σ: Γιατί τώρα γεννιούνται μεταλλαγμένα τα παιδιά;]
Εννοεί ότι δεν περιμέναν συνεχώς δώρα
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο και δεν κινδυνεύαμε τόσο...
[σ.σ.: Φυσικά. Τα αυτοκίνητα είναι εφεύρεση του 2000.]
Όχι, απλά τότε δεν υπήρχαν τόσα πολλά
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Ακόμα και το Game Boy δεν μας έκλεινε σπίτι... το παίρναμε και τρέχαμε έξω να το μοιραστούμε με τους φίλους μας...
[σ.σ.: Ξέραμε να χειριζόμαστε αλυσοπρίονο; Κι εγώ γιατί δεν ήξεραααα;;;]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,876 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 15:42, 12-01-09:

#37
@Neraida: Ε εγώ δεν θεωρώ ότι κάποια από αυτά είναι σε καλύτερη μοίρα απ'ότι σήμερα και προτιμώ να νιώθω γλυκιά νοσταλγία αναπολώντας την παιδική μου ηλικία χωρίς να υποτιμώ τη νέα γενιά, όπως κάνει η πλειονότητα τέτοιων κακογραμμένων και ανορθόγραφων κειμένων που κυκλοφορούν σωρηδόν στο διαδίκτυο (και θρασύτατα κατηγορούν και την τεχνολογία από πάνω, ενώ διαδίδονται μέσω αυτής). Επίσης σόρρυ, αλλά τουλάχιστον εγώ όταν ήμουν παιδί δεν ξόδευα όλη μου τη μέρα τρώγοντας και βλέποντας τηλεόραση, όπως προφανώς έκανε ο τύπος που το έγραψε, μιας και αυτά σχεδόν μονοπωλούν το κείμενο του.

Αρχική Δημοσίευση από fandago
Αν και συμφωνώ ότι το προηγούμενο post έχει δόσεις υπερβολής, πρέπει να πω ότι και εσύ το πήγες στο άλλο άκρο

Οι Απαράδεκτοι, Μεν και Δεν, Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χιλς, Ιππότης της Ασφάλτου, Παντρεμένοι με παιδιά, Κόντρα Πλακέ τι πρόβλημα ποιότητας έχουν;
Κανένα, είναι το επιστέγασμα της έβδομης τέχνης...
(προφανώς δεν έχει νόημα να επιχειρηματολογήσω σοβαρά για αυτό, ο καθένας έχει διαφορετικά κριτήρια για το τι είναι ποιότητα)
Αρχική Δημοσίευση από fandago
Μιλάει για τον γέρο Κων/νο Καραμανλή
Ακριβώς γι'αυτό το σχολίασα. Λέει ότι μιλάμε για ηλικίες 19-28 αν πρόσεξες...
Αρχική Δημοσίευση από fandago
Αυτό ακριβώς έγραψε
Πες μου τεύχος ή link.
Αρχική Δημοσίευση από fandago
Εννοεί ότι δεν περιμέναν συνεχώς δώρα
Το κατάλαβα καλέ, αλλά να μην κάνω λίγη πλάκα;
Αρχική Δημοσίευση από fandago
Όχι, απλά τότε δεν υπήρχαν τόσα πολλά
Θα σου θυμίσω και πάλι για ποιά γενιά μιλάμε...
Οι σημερινοί 19-28, ήταν παιδιά 10 με 19 χρόνια πριν, δηλαδή το 1990-9.
Lol think about it...κυριολεκτικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Youki

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Youki
H Youki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 454 μηνύματα.

H Youki έγραψε στις 15:45, 12-01-09:

#38
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Ακριβώς γι'αυτό το σχολίασα. Λέει ότι μιλάμε για ηλικίες 19-28 αν πρόσεξες...
Ναι....κι ένας 28ρης σίγουρα πρόλαβε τον Κ.Καραμανλή.
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Πες μου τεύχος ή link.
Δεν υπάρχει...αυτό λέει...Οτι διαβαζαμε περιοδικά που ΔΕΝ είχαν τέτοια άρθρα, ενώ σήμερα διαβαζουν άλλα που έχουν τετοια άρθρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,918 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 15:46, 12-01-09:

#39
Η αληθεια ειναι οτι προφανως διαφωνουμε για το ρολο της τεχνολογιας στη ζωη ενος παιδιου, εξου και οτι καποια πραγματα εγω θεωρω οτι ειχαν καλυτερη μοιρα απο ο,τι σημερα...αλλα οκ, μικρο το κακο..
Απο κει και περα...ο τυπος που εγραψε το κειμενο, προφανως απλα συγκεντρωσε συνηθειες που ειχαμε εκεινα τα χρονια στο συνολο. Δε σημαινει απαραιτητα οτι εκανε ολα αυτα που αναφερει και ολα τα χρονια του τα περασε μπροστα στην τιβι τρωγοντας γαριδακια....
Προσωπικα μου αρεσε που ειδα συγκεντρωμενες πολλες απο τις συνηθειες που ειχα τοτε και πολλα πραγματα που υπηρχαν ασχετα με το εαν εγω τα ειχα "δοκιμασει" ή οχι....
Τελος παντων, απλα δε μου δημιουργησε καποια αρνητικα συναισθηματα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,876 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 15:51, 12-01-09:

#40
Αρχική Δημοσίευση από Youki
Ναι....κι ένας 28ρης σίγουρα πρόλαβε τον Κ.Καραμανλή.
Η πρωθυπουργία του Κ.Καραμανλή τελείωσε το 1980. Ένας σημερινός 28ρης έχει γεννηθεί το 1981.
Αρχική Δημοσίευση από Youki
Δεν υπάρχει...αυτό λέει...Οτι διαβαζαμε περιοδικά που ΔΕΝ είχαν τέτοια άρθρα, ενώ σήμερα διαβαζουν άλλα που έχουν τετοια άρθρα...
Λέει ότι συγκεκριμένα, η Σούπερ Κατερίνα δεν είχε τότε τέτοια άρθρα, ενώ τώρα έχει. Και ζήτησα να μου υποδείξει το τεύχος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dr No

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Dr No
Ο Dr No αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 53 μηνύματα.

O Dr No έγραψε στις 15:51, 12-01-09:

#41
Και μενα μου ξυπνησαν αναμνησεις αλλα εχει ενα δικιο η Μισελ λεγοντας οτι δεν πρεπει να τα δεχτουμε ολα ακριτα. Δεν ηταν τιποτα το ιδιαιτερο απλα επειδη ξυπναν αναμνησεις τα "ανεβαζουμε" ολα ποιοτικά με υπερμετρο ομως βαθμο. (Οχι οτι ειναι και για πεταμα-μην παμε στο αλλο ακρο)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Youki

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Youki
H Youki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 454 μηνύματα.

H Youki έγραψε στις 15:59, 12-01-09:

#42
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Η πρωθυπουργία του Κ.Καραμανλή τελείωσε το 1980. Ένας σημερινός 28ρης έχει γεννηθεί το 1981.

Λέει ότι συγκεκριμένα, η Σούπερ Κατερίνα δεν είχε τότε τέτοια άρθρα, ενώ τώρα έχει. Και ζήτησα να μου υποδείξει το τεύχος.
Ο Κ.Καραμανλής διετέλεσε και πρόεδρος της Δημοκρατίας, η 2η δε θητεία του έληξε το '95, όταν δλδ οι σημερινοί 28ρηδες ήταν 15! Οπότε ναι, ένας σημερινός 28ρης μπορεί και να τον θυμάται!

Για τη Σουπερ Κατερίνα κατάλαβα άλλο (αυτό που έγραψα παραπάνω)αν και πραγματικά δεν γνωρίζω την ύλη της πλέον!


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 16:06, 12-01-09:

#43
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Η πρωθυπουργία του Κ.Καραμανλή τελείωσε το 1980. Ένας σημερινός 28ρης έχει γεννηθεί το 1981.

Λέει ότι συγκεκριμένα, η Σούπερ Κατερίνα δεν είχε τότε τέτοια άρθρα, ενώ τώρα έχει. Και ζήτησα να μου υποδείξει το τεύχος.
Απλά τον προλάβαμε ως πρόεδρο της Δημοκρατίας και γενικότερα εν ζωή.

Επίσης αυτό για την Σούπερ, εγώ το εξέλαβα ως υπονοούμενο για περιοδικά τύπου Cosmopolitan, τα οποία είναι πλέον της μόδας στα 15χρονα (και άνω) κορίτσια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 10,876 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 16:32, 12-01-09:

#44
Ναι αλλά ο Κ.Καραμανλής για την πρωθυπουργία του έγινε γνωστός, όχι για την θητεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας methinks.

@fandago: Από περιέργεια, ξέρεις τότε ποιό τεύχος του Cosmopolitan έγραψε κάτι τέτοιο; Μπορείς να το βρεις; Ακόμα και για αυτό μου κάνει εντύπωση...
Τελικά την κρυάδα με το αλυσοπρίονο την κατάλαβες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 16:34, 12-01-09:

#45
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
@fandago: Από περιέργεια, ξέρεις τότε ποιό τεύχος του Cosmopolitan έγραψε κάτι τέτοιο; Μπορείς να το βρεις; Ακόμα και για αυτό μου κάνει εντύπωση...
Τελικά την κρυάδα με το αλυσοπρίονο την κατάλαβες;
Δεν ξέρω αν έγραψε ακριβώς τέτοιο άρθρο, απλά το "πνεύμα" των τίτλων του είναι του στυλ "κάντε τον δικό σας με 5 βήματα", "πως να τον τρελάνετε στο κρεβάτι", "της φίλης μου ο φίλος, είναι δυο φορές φίλος μου;"

Ναι να το "μοιράσουμε", ομολογώ ότι δεν το έπιασα με την πρώτη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,221 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 16:52, 12-01-09:

#46
Πάνω στο θέμα, δε μου αρέσει ούτε εμένα όλο αυτό : "Εμείς είμαστε η καλύτερη γενιά, κρίμα για τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα ή έπειτα από μας, τι χάσανε!"
Και αυτές οι γενιές με τη σειρά τους θα έχουν άλλα τόσα να θυμούνται αναπολώντας την παιδική τους ηλικία και τις τότε ασχολίες τους και δε θα υστερούν σε τίποτα εφόσον τότε ήταν ευτυχισμένα και τα απολάμβαναν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Oralee : 14-01-09 στις 17:35. Αιτία: Μεταφορά τμήματος ποστ σε άλλο θέμα :)
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Obscura

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Obscura
H Obscura αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 1,191 μηνύματα.

H Obscura ,προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της, έγραψε στις 18:25, 12-01-09:

#47
Ψευτονοσταλγούσα κάποτε όταν διάβαζα τέτοια κείμενα. Μέχρι που ξαφνικά θυμήθηκα ότι δεν έχω καμία απολύτως αίσθηση του ανήκειν για να μπορέσω να ταυτιστώ έστω και στο ελάχιστο με το πρώτο πληθυντικό μιας γενιάς. Μετά άρχισε να μου κακοφαίνεται που το 1/2 των παιδικών μου αναμνήσεων ήταν συνυφασμένο με ολόκληρη την τηλεοπτική αθλιότητα του '80 και του '90. Κρίμα για τη χαμένη μου ζωή. Η πραγματική μου παιδική ηλικία έγκειται στην αθωότητα ενός κόσμου με διακριτά όρια και στη φαντασία. Όλα τα άλλα δεν είναι παρά προϊόντα.

Υ.Γ. Λία, με έκανες και γέλασα, ειδικά αυτό με το game boy και το αλυσοπρίονο, το ερμήνευσα κάπως έτσι: "Για τολμήστε παιδάκια να μου ζητήσετε το game boy!" Και φυσικά όποιος είχε δύο game boy, την pokemon blue, την pokemon red και ένα καλώδιο ΔΕΝ είχε ανάγκη από φίλους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

jrot6

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη jrot6
Ο jrot6 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 37 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Π.Γ.Δ.Μ. (Ευρώπη). Έχει γράψει 669 μηνύματα.

O jrot6 is far away.. έγραψε στις 17:43, 14-03-09:

#48
Aκολουθούν 2 βιντεάκια από το youtube:



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη jrot6 : 14-03-09 στις 21:06. Αιτία: merged σε υπάρχον thread
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη BLUE SEA
H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών , επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηλιούπολη (Αττική). Έχει γράψει 1,663 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε στις 15:09, 26-06-15:

#49
Λέγεται -από κάποιους/ες ρομαντικούς/ες κυρίως- ότι όσοι/ες είμαστε "παιδιά" της δεκαετίας του 80 ζήσαμε την τελευταία δεκαετία της αθωότητας.
Η πραγματικότητα:
Τα θετικά
Είναι γεγονός ότι χαρήκαμε το παιχνίδι στις αλάνες, διότι δεν είχε επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό ακόμα η οικοπεδοποίηση. Επίσης, δεν υπήρχαν τόσοι κίνδυνοι όσοι σήμερα. Θυμάμαι ότι τα καλοκαίρια παίζαμε με τις ώρες πολλά παιδιά μαζί και οι γονείς μας δεν ανησυχούσαν, διότι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Τη σημερινή εποχή αφενός μεν τα παιδιά είναι εγκλωβισμένα στις πολυκατοικίες αφετέρου δε υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι και αρκετοί γονείς φοβούνται να τα αφήνουν να παίζουν στις πλατείες.

Τα αρνητικά:
Για πολλά θέματα δεν υπήρχε η αίσθηση του κινδύνου. Τα καλοκαίρια, στο σπίτι της γιαγιάς μου στον Πύργο της Ηλείας, μαζευόμασταν πολλά παιδιά στο περιβόλι της και τρώγαμε φρούτα από τα δέντρα χωρίς να τα πλένουμε. Αυτό ήταν πολύ επικίνδυνο.
Επίσης, στις σχολικές εκδρομές, όταν πήγαινα στο δημοτικό, θυμάμαι ότι πίναμε από το ίδιο μπουκάλι με τις φίλες μου. Θα έπινα, λόγου χάρη, εγώ από την πορτοκαλάδα της κι εκείνη από τη βυσσινάδα μου κτλ. Κι αυτό επίσης ήταν πολύ επικίνδυνο. Αντίθετα τη σημερινή εποχή τα παιδιά είναι υποψιασμένα σχετικά με τις μολυσματικές ασθένειες.
Επιπλέον, τα παιδικά που βλέπαμε φαίνονταν αθώα, αλλά ουσιαστικά ήταν πορνογραφήματα. Μια παρένθεση: Ως προοδευτικός άνθρωπος αποδέχομαι την πορνεία, διότι οι ιερόδουλες επιτελούν κοινωνικό ρόλο. Δεν έχω ρατσισμό για καμία κοινωνική ομάδα. Ωστόσο, θεωρώ ότι στις παιδικές ταινίες πρέπει να υπάρχει ευαισθησία και σεβασμός στην παιδική ψυχή. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα: Θα θυμάστε σίγουρα (τουλάχιστον όσοι/ες είστε 35+) την Κάντυ, το γνωστό ξανθό πουτανάκι (συγνώμη για τη λέξη) με τα σγουρά μαλλιά, που μια ήθελε τον Άντονι, μια τα ξαδέλφια του, τον Στίαρ και τον Άρτζι, μία τον Τέρι, που γνώρισε στο κολέγιο, μια τον Νηλ, ακόμα και τον θείο Γουίλιαμ. Όταν μάλιστα σκοτώθηκε ο Άντονι σκοτώθηκε πέφτοντας από το άλογο, η Κάντυ την έπεσε στα ξαδέλφια του. Στις 9 του μακαρίτη, που λέμε. Τότε μου άρεσε το παιδικό αυτό. Με πιο ώριμο "βλέμμα" όμως διαπιστώνω ότι προβάλλονταν αρνητικά πρότυπα.
Άλλο πάλι: Ενώ από τη μια θεωρούσαμε ταμπού το να μιλήσουμε για το σεξ, όταν πηγαίναμε στο δημοτικό, από την άλλη δεν αλλάζαμε θέμα. Τουλάχιστον σήμερα τα παιδιά είναι πιο ειλικρινή.

Ίσως ακούγομαι κυνική, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα (τουλάχιστον ως έναν βαθμό.).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη BLUE SEA : 26-06-15 στις 15:14.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη BLUE SEA
H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών , επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηλιούπολη (Αττική). Έχει γράψει 1,663 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε στις 16:19, 17-08-15:

#50
Πέρα από τα παραπάνω θεωρώ ότι υπάρχει μια αδικαιολόγητη και άδικη αυστηρότητα προς τη νέα γενία. Είμαι γενικώς αντίθετη με τη γενικότερη τάση που υπάρχει να κατηγορούμε τη νεότερη γενιά εκθειάζοντας τη δική μας. Καμένη γη βρηκαν τα νεότερα άτομα κι εκείνα δικαιούνται να μας ψέγουν κι όχι εμείς αυτά. Κάποιους/ες που έχουν παρόμοια ηλικία μ' εμένα ίσως να τους δυσαρεστήσω μ' αυτά που λέω, ωστόσο, με ενδιαφέρει η αντικειμεικότητα -στο μέτρο του εφικτού.

Κάτι άλλο: Η "αγνή" δεκαετία του 80 (που ήμουν παιδί) ήταν γεμάτη από υποκρισία και προσποιητή ηθική. Σήμερα, λ.χ., οι γονείς μιλούν ελεύθερα στα παιδιά τους για το σεξ, ενώ τότε ήταν ταμπού μια τέτοια κουβέντα. Μεγαλώσαμε σε έναν ψεύτικο κόσμο, αγνοώντας την πραγματικότητα, τους φυσικούς και τους κοινωνικούς της νόμους. Τι να εξειδανικεύσω λοιπόν; Δεν θεωρώ ότι η δική μας γενιά είχε κάτι καλύτερο από την τωρινή.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 13 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    alcyone, Alex_t, BLUE SEA, Claire Rentfield, harry akritas, Johnny15

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους